Nabi mengajak Abu Thalib mengucapkan syahadat, namun dia enggan

Imam Ahmad : 22562

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ فَقَالَ أَيْ عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ كَلِمَةً أُحَاجُّ بِهَا لَكَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ فَلَمْ يَزَالَا يُكَلِّمَانِهِ حَتَّى قَالَ آخِرَ شَيْءٍ كَلَّمَهُمْ بِهِ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَنَزَلَتْ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ } قَالَ فَنَزَلَتْ فِيهِ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ }

اسان کي [عبد الرزاق] ٻڌايو آهي اسان کي [معمر] ٻڌايو آهي [عز زهريءَ] کان [سعيد بن المسيب] کان [پنهنجي پيءُ] چيو آهي ته: جڏهن ابو طالب وفات ڪري رهيو هو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم اندر آيا ۽ ويجهو ابو جهل ۽ عبدالله بن ابو اميه هئا، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: چاچا! چئو: لا اله الا الله هڪ جملو آهي جيڪو مان توهان لاءِ الله جي نظر ۾ 'عَزَّ وَجَلَّ' جي دليل طور پيش ڪندس. ابو جهل ۽ عبدالله بن ابو اميه چيو: هي ابو طالب! ڇا توهان عبدالمطلب جي دين کان نفرت ڪندا آهيو؟ اهي ٻئي اهو چوندا رهيا جيستائين ابو طالب پنهنجي لفظن جي آخر ۾ ڪجهه چيو جيڪو ظاهر ڪري ٿو ته هو عبدالمطلب جي دين کان مٿانهون آهي پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: مان توهان لاءِ معافي گهرندس جيستائين مون کي توهان کان منع نه ڪيو وڃي. پوءِ آيت آئي 'پيغمبر ۽ ايمان وارن لاءِ اهو مناسب ناهي ته مشرڪن کان معافي گهرن جيتوڻيڪ اهي هڪ ٻئي سان لاڳاپيل هجن جڏهن انهن تي اهو واضح ٿي ويو ته اهي ظلم جي دوزخ جا رهواسي آهن'. -التوبه؛ 113- المسيب چوي ٿو؛ ان سلسلي ۾، ابو طالب آيت نازل ڪئي 'بيشڪ، توهان ان شخص کي هدايت نه ٿا ڏيو جنهن سان توهان پيار ڪندا آهيو'. -القشش؛ 56-