Imam Ahmad : 22143
وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي بِخَطِّ يَدِهِ حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي جَبِيرَةَ بْنِ الضَّحَّاكِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عُمُومَةٍ لَهُ قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا إِلَّا لَهُ لَقَبٌ أَوْ لَقَبَانِ قَالَ فَكَانَ إِذَا دَعَا رَجُلًا بِلَقَبِهِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا يَكْرَهُ هَذَا قَالَ فَنَزَلَتْ { وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ }
Nik -Ahmadek- aurkitu nuen nire aitaren liburuan bere eskuz idatziz: [Hafsh bin Ghiyats] esan zigun [Dawud bin Abu Hind] [Ash Sya'bi]tik [Abu Jabirah bin Adl Dlahhak Al Ansari] [bere izeba], Profeta sallallaahu 'alaihi wa salam-en izenak izan behar zuela eta bat edo wa salam. Esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa salam-ek norbaiti ezizenez deitzen dionean, esaten dugu; O Allahren mezularia! pertsona horri ez zaio dei hau gustatzen. Orduan, bertsoa jaitsi zen: «Eta ez deitu iseka duten izenburuekin». -Al-Hujuraat: 11-