Imam Ahmad : 22143

وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي بِخَطِّ يَدِهِ حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي جَبِيرَةَ بْنِ الضَّحَّاكِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عُمُومَةٍ لَهُ قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا إِلَّا لَهُ لَقَبٌ أَوْ لَقَبَانِ قَالَ فَكَانَ إِذَا دَعَا رَجُلًا بِلَقَبِهِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا يَكْرَهُ هَذَا قَالَ فَنَزَلَتْ { وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ }

مون -احمد- کي منهنجي پيءُ جي ڪتاب ۾ سندس هٿ سان لکيل مليو؛ [حفش بن غياث] اسان کي [داؤد بن ابو هند] [عاش سيابي] کان [ابو جابره بن عادل الدلحڪ الانصاري] [پنهنجي چاچي] کان ٻڌايو آهي ته، رسول الله صلي الله عليه وسلم آيا ۽ اسان مان هر هڪ جا هڪ يا ٻه لقب ضرور هوندا هئا. هن چيو ته: جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪنهن کي ان جي لقب سان سڏيندا هئا، ته اسان چيو ته: اي الله جا رسول! ان شخص کي هي سڏ پسند نه آيو. پوءِ آيت نازل ٿي: '۽ مون کي اهڙا نالا نه سڏيو جن ۾ توهين هجي'. -الحجرات؛ 11-