Imam Ahmad : 22143

وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي بِخَطِّ يَدِهِ حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي جَبِيرَةَ بْنِ الضَّحَّاكِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عُمُومَةٍ لَهُ قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا إِلَّا لَهُ لَقَبٌ أَوْ لَقَبَانِ قَالَ فَكَانَ إِذَا دَعَا رَجُلًا بِلَقَبِهِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا يَكْرَهُ هَذَا قَالَ فَنَزَلَتْ { وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ }

Cefais i -Ahmad- yn llyfr fy nhad yn ei lawysgrifen: roedd [Hafsh bin Ghiyats] wedi dweud wrthym [Dawud bin Abu Hind] o [Ash Sya'bi] o [Abu Jabirah bin Adl Dlahhak Al Ansari] oddi wrth [ei fodryb], y Proffwyd sallallaahu 'alaihi' alaihi wa salamck mae'n rhaid bod un neu ddau o'n henwau ni wedi dod bob un neu ddau o ni. Meddai; Pan fydd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa salam yn galw rhywun wrth ei lysenw, dywedwn; O Negesydd Allah! nid yw'r person hwnnw'n hoffi'r alwad hon. Yna daeth yr adnod i lawr: 'A pheidiwch â galw gyda theitlau sy'n cynnwys gwawd'. -Al-Hujuraat: 11-