Mengeluarkan makanan yang syubhat dari mulut anak kecil untuk mendidiknya

Imam Ahmad : 21919

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي حُسَيْنٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَالَ سَمِعْتُ بُرَيْدَةَ يَقُولُ جَاءَ سَلْمَانُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَدِمَ الْمَدِينَةَ بِمَائِدَةٍ عَلَيْهَا رُطَبٌ فَوَضَعَهَا بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذَا يَا سَلْمَانُ قَالَ صَدَقَةٌ عَلَيْكَ وَعَلَى أَصْحَابِكَ قَالَ ارْفَعْهَا فَإِنَّا لَا نَأْكُلُ الصَّدَقَةَ فَرَفَعَهَا فَجَاءَ مِنْ الْغَدِ بِمِثْلِهِ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ يَحْمِلُهُ فَقَالَ مَا هَذَا يَا سَلْمَانُ فَقَالَ هَدِيَّةٌ لَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ ابْسُطُوا فَنَظَرَ إِلَى الْخَاتَمِ الَّذِي عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَآمَنَ بِهِ وَكَانَ لِلْيَهُوَدِ فَاشْتَرَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَذَا وَكَذَا دِرْهَمًا وَعَلَى أَنْ يَغْرِسَ نَخْلًا فَيَعْمَلَ سَلْمَانُ فِيهَا حَتَّى يَطْعَمَ قَالَ فَغَرَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّخْلَ إِلَّا نَخْلَةً وَاحِدَةً غَرَسَهَا عُمَرُ فَحَمَلَتْ النَّخْلُ مِنْ عَامِهَا وَلَمْ تَحْمِلْ النَّخْلَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُ هَذِهِ قَالَ عُمَرُ أَنَا غَرَسْتُهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَنَزَعَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ غَرَسَهَا فَحَمَلَتْ مِنْ عَامِهَا

Һөйләне беҙгә [Зәйет бин Әл Хөбаб] миңә әйтте [Хөсәйен] миңә әйтте [Ғабдуллаһ бин Бурайда] әйтте: Мин ишеттем [Бурайҙа] әйтә: Сәлмән Рәсүлуллаһҡа килде, ҡасан ул Мәҙинәгә килде, унда дымлы финиктар һалынған тәрилкә менән, ул тәрилкәне урынлаштырҙы Рәсулуллаһу ғәләйһис-сәләм алдынан. шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Был нимә, Сәлмән?» Ул әйтте:- Батша һәм уның дуҫтары өсөн саҙаҡалар. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Беҙ саҙаҡа ашарға риза булмағанға күтәрегеҙ», — тигән. Сәлмән күтәрҙе шунан икенсе көндө шундай уҡ сумка алып килеп алдына ҡуйҙы. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Был нимә, эй, Сәлмән?» — Батшаға бүләк, — тине. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм сәхәбәләренә: «Таралығыҙ», — тигән. Шунан Сәлмән Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәлламдың арҡаһындағы тамғаны күреп ҡала һәм шунан уға иман килтерә, быға тиклем ул йәһүд ине. Шунан һуң Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәсәлләм Сәлмәнгә бер нисә дирһәм һатып ала, шарты менән ул хөрмә ағасы ултырта һәм Сәлмән унда емеш биргәнсе эшләй. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм шунан һуң Ғүмәр ултыртҡан бер ағастан башҡа финик ултыртты. Ул йылда хөрмә емеш биргән, ә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм хөрмә емеш бирмәгән. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Был финиктарҙа ни ғәйеп бар?» Ғүмәр: «Уны мин ултырттым, йә Аллаһ Рәсүле!» Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уны тамырынан йолҡоп алып ултырта һәм шул уҡ йылда хөрмә емеш бирә.