Keluarga Nabi Muhammad tidak menerima zakat

Imam Abu Dawud : 2592

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ ابْنِ نَوْفَلٍ الْهَاشِمِيُّ أَنَّ عَبْدَ الْمُطَّلِبِ بْنَ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَخْبَرَهُأَنَّ أَبَاهُ رَبِيعَةَ بْنَ الْحَارِثِ وَعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَا لِعَبْدِ الْمُطَّلِبِ بْنِ رَبِيعَةَ وَلِلْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ ائْتِيَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُولَا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بَلَغْنَا مِنْ السِّنِّ مَا تَرَى وَأَحْبَبْنَا أَنْ نَتَزَوَّجَ وَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبَرُّ النَّاسِ وَأَوْصَلُهُمْ وَلَيْسَ عِنْدَ أَبَوَيْنَا مَا يُصْدِقَانِ عَنَّا فَاسْتَعْمِلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلَى الصَّدَقَاتِ فَلْنُؤَدِّ إِلَيْكَ مَا يُؤَدِّي الْعُمَّالُ وَلْنُصِبْ مَا كَانَ فِيهَا مِنْ مَرْفَقٍ قَالَ فَأَتَى عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَنَحْنُ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَقَالَ لَنَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا وَاللَّهِ لَا نَسْتَعْمِلُ مِنْكُمْ أَحَدًا عَلَى الصَّدَقَةِ فَقَالَ لَهُ رَبِيعَةُ هَذَا مِنْ أَمْرِكَ قَدْ نِلْتَ صِهْرَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نَحْسُدْكَ عَلَيْهِ فَأَلْقَى عَلِيٌّ رِدَاءَهُ ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَيْهِ فَقَالَ أَنَا أَبُو حَسَنٍ الْقَرْمُ وَاللَّهِ لَا أَرِيمُ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْكُمَا ابْنَايَ بِجَوَابِ مَا بَعَثْتُمَا بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَبْدُ الْمُطَّلِبِ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَالْفَضْلُ إِلَى بَابِ حُجْرَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى نُوَافِقَ صَلَاةَ الظُّهْرِ قَدْ قَامَتْ فَصَلَّيْنَا مَعَ النَّاسِ ثُمَّ أَسْرَعْتُ أَنَا وَالْفَضْلُ إِلَى بَابِ حُجْرَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَقُمْنَا بِالْبَابِ حَتَّى أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بِأُذُنِي وَأُذُنِ الْفَضْلِ ثُمَّ قَالَ أَخْرِجَا مَا تُصَرِّرَانِ ثُمَّ دَخَلَ فَأَذِنَ لِي وَلِلْفَضْلِ فَدَخَلْنَا فَتَوَاكَلْنَا الْكَلَامَ قَلِيلًا ثُمَّ كَلَّمْتُهُ أَوْ كَلَّمَهُ الْفَضْلُ قَدْ شَكَّ فِي ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ كَلَّمَهُ بِالْأَمْرِ الَّذِي أَمَرَنَا بِهِ أَبَوَانَا فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاعَةً وَرَفَعَ بَصَرَهُ قِبَلَ سَقْفِ الْبَيْتِ حَتَّى طَالَ عَلَيْنَا أَنَّهُ لَا يَرْجِعُ إِلَيْنَا شَيْئًا حَتَّى رَأَيْنَا زَيْنَبَ تَلْمَعُ مِنْ وَرَاءِ الْحِجَابِ بِيَدِهَا تُرِيدُ أَنْ لَا تَعْجَلَا وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَمْرِنَا ثُمَّ خَفَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ فَقَالَ لَنَا إِنَّ هَذِهِ الصَّدَقَةَ إِنَّمَا هِيَ أَوْسَاخُ النَّاسِ وَإِنَّهَا لَا تَحِلُّ لِمُحَمَّدٍ وَلَا لِآلِ مُحَمَّدٍ ادْعُوا لِي نَوْفَلَ بْنَ الْحَارِثِ فَدُعِيَ لَهُ نَوْفَلُ بْنُ الْحَارِثِ فَقَالَ يَا نَوْفَلُ أَنْكِحْ عَبْدَ الْمُطَّلِبِ فَأَنْكَحَنِي نَوْفَلٌ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُوا لِي مَحْمِئَةَ بْنَ جَزْءٍ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي زُبَيْدٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَهُ عَلَى الْأَخْمَاسِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَحْمِئَةَ أَنْكِحْ الْفَضْلَ فَأَنْكَحَهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُمْ فَأَصْدِقْ عَنْهُمَا مِنْ الْخُمُسِ كَذَا وَكَذَا لَمْ يُسَمِّهِ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ

Беҙгә [Әхмәт бин Сәлих], беҙгә [Әнбаса], беҙгә [Юныс] [Ибнү Шиһабтан], миңә [Ғабдулла бин Әл Харитс Ибнү Нәүфәл Әл Хасими], [Ғабдул Мөтсәлиб бин Рабиға бин Әл Харитс бин Абдулдҡа] уның Рәбиғәткә барлығын әйтте. бин Әл Харис һәм Ғәббәс бин Ғәбдел Мөтсәлиб, улар икеһе лә Ғәбдел Мөтсәлиб бин Рәбиғә һәм Әл Фәҙл бин Ғәббәскә әйтелә; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмгә килеп, уға әйтегеҙ; Йә, Аллаһ Рәсүле, беҙ һеҙ күргән йәшкә еттек, һәм беҙ өйләнешергә теләйбеҙ, ә һеҙ, йә Аллаһ Рәсүле, иң яҡшы кеше һәм иң туғанлыҡ мөнәсәбәттәре булған кеше, һәм беҙҙең ата-әсәләрҙең бер нәмәһе лә юҡ, улар беҙҙең өсөн мәһәр итеп бирә ала, шуға күрә беҙҙе ҡайһы бер зәкәтте ҡарау өсөн эшкә урынлаштырығыҙ, шулай итеп, беҙ һеҙгә уны түләйбеҙ һәм һеҙгә эшкә алабыҙ. Ғәбдел Мөтсәлиб бин Рәбиғә әйткән; һуңынан беҙ шул хәлдә булғанда Али бин Әбү Талиб килде. Шунан һуң ул; Хаҡтыр, Аллаһ Илсеһе (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм): «Юҡ, ант итәм!» Беҙ һеҙҙең берегеҙҙе лә зәҡәт тоторға эшкә алмаясаҡбыҙ», — тине. Шунан һуң Рәбиғә; Был һинең эшең, пәйғәмбәребеҙҙең саллаллааһу ғәләйһи вә салләмдең кинйә улы булыу данын ҡаҙанғанһың, шуға беҙ һиңә көнләшмәйбеҙ. Шунан Ғәли шәлен ырғытып, өҫтөнә һалды, шунан әйтте; Мин Әбү Хәсән, эй халыҡ! Пәйғәмбәребеҙгә саллаллааһу ғәләйһи үсәлламға ебәргән яуап менән ике балам һиңә ҡайтып етмәйенсә, уны ҡалдырмам. Ғәбдел Мотталиб әйтте; Шунан Әл Фәҙл менән төшкө намаҙ урынлашҡанға тура килгәнсе пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм бүлмәһенең ишегенә барҙыҡ, шунан халыҡ менән бергә намаҙ уҡыныҡ. Шунан беҙ Әл Фәҙл менән тиҙ генә Пәйғәмбәребеҙҙең бүлмәһенә ишек алдына барҙыҡ, ул ваҡытта ул Зәйнәб бинт Джахсиның өйөндә ине. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи ү салләм килгәнсе ишек алдында торҙоҡ. Шунан минең ҡолаҡты ла, Әл Фәҙлдең дә ҡолағын ҡыҫты. Шунан: «Нимә әйтергә теләйһең, шуны әйт!» һуңынан өйгә инеп, Әл Фәҙл менән миңә инергә рөхсәт итте. Шунан беҙ индек һәм күп тә үтмәне, беҙ бер-беребеҙҙе ташлап һөйләшергә, шунан мин һөйләштем -йәки Аль Фадхл һөйләне. Абдулла быға шикләнеп ҡалды - уға, ул уға ике атайыбыҙ биргән бойороҡтар тураһында һөйләне. Шунан Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәсәллам бер аҙ тын ҡалды, ҡарашын өй ҡыйығына күтәрҙе, беҙ уйлағансы, ул беҙгә әҙ генә лә яуап бирмәне, шунан Зәйнәптең хиджаб артынан ҡулы менән беҙгә ишара яһауын күрҙек, ул беҙҙең ашыҡмауҙы теләне, ә Рәсүлуллаһ беҙҙең эш ине. Шул саҡта Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм башын түбән эйеп, беҙгә: «Ысынлап та, был саҙаҡа кешеләрҙең әрәм-шәрәмдәре генә һәм ысынында был саҙаҡа Мөхәммәт һәм Мөхәммәттең ғаиләһе өсөн хәләл түгел», — тине. Нәүфәл бин Әл Харитты саҡыр!» шунан һуң Нәүфәл бин Әл Харис саҡырылды, шунан ул: «Эй, Нәүфәл, Ғәбдел Мөттәлибҡа кейәүгә сыҡ!» Шунан Нәүфәл миңә кейәүгә сыҡты. Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Мәхмә-әһ бин Джузды саҡырығыҙ», — тигән, ул Бәни Зөбәйдтән килгән кеше ине, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм уны бишенсе өлөшөн ҡарау өсөн эшкә ала торғайны. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм Мәхми-ахҡа: «Эй, Әл-Фәҙл!» Шунан һуң ул уны кейәүгә бирҙе, шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм әйтте: «Тор, икеһе өсөн дә фәлән-фәлән биштән бер өлөштән мәһәр бир!» Абдулла бин Әл Харис миңә был сумма тураһында әйтмәне.