Imam Ahmad : 19372
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَن حُمَيْدٍ عَن الْحَسَنِ عَن سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْكُتُ سَكْتَتَيْنِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَكَتَبُوا إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ أَنْ صَدَقَ سَمُرَةُ
Esan digute ['Affan], [Hammad bin Salamah] [Humaid] [Al Hasan] [Samurah bin Jundub]tik [Hammad bin Salamah] [Samurah bin Jundub] [Samurah bin Jundub] Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam bi lekutan geratu zela, bere otoitzean sartu zenean eta gutuna irakurri ondoren, gero 'Ubay-i], Bin Kaniab-i gutun bat idatzi zion. erantzun zien Samurah baieztatuz'.