Imam Ahmad : 19372

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَن حُمَيْدٍ عَن الْحَسَنِ عَن سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْكُتُ سَكْتَتَيْنِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَكَتَبُوا إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ أَنْ صَدَقَ سَمُرَةُ

A tene na e [‘Affan], a tene na e [Hammad bin Salamah] so alondo na [Humaid] so alondo na [Al Hasan] so alondo na [Samurah bin Jundub] so Watokua ti Nzapa angbâ na ando use, na ngoi so lo lï na yâ ti sambela ti lo na peko ti so lo diko mbeti so na lo tokua mbeti ni na lo, [Ubay bin Ka’ab], me Ubay akiri tënë na ala na ziango na sese Samura’.