Imam Ahmad : 19372

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَن حُمَيْدٍ عَن الْحَسَنِ عَن سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْكُتُ سَكْتَتَيْنِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَكَتَبُوا إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ أَنْ صَدَقَ سَمُرَةُ

Naibalita sa amin ['Affan], naibalita sa amin [Hammad bin Salamah] mula kay [Humaid] mula kay [Al Hasan] mula kay [Samurah bin Jundub] na ang Sugo ng Allah (sallallaahu 'alaihi wasallam) ay nanatili sa dalawang lugar, nang siya ay pumasok sa kanyang panalangin at pagkatapos basahin ang liham, saka ito itinanggi ni 'Imran at sumulat ng liham kay [Ubay bin Ka'ab], ngunit sinagot sila ni Ubay sa pamamagitan ng pagpapatibay kay Samurah."