Al Kabir

Imam Ahmad : 18572

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ سِمَاكَ بْنَ حَرْبٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبَّادَ بْنَ حُبَيْشٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ جَاءَتْ خَيْلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ رُسُلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِعَقْرَبٍ فَأَخَذُوا عَمَّتِي وَنَاسًا قَالَ فَلَمَّا أَتَوْا بِهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَصَفُّوا لَهُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَأَى الْوَافِدُ وَانْقَطَعَ الْوَلَدُ وَأَنَا عَجُوزٌ كَبِيرَةٌ مَا بِي مِنْ خِدْمَةٍ فَمُنَّ عَلَيَّ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْكَ قَالَ مَنْ وَافِدُكِ قَالَتْ عَدِيُّ بْنُ حَاتِمٍ قَالَ الَّذِي فَرَّ مِنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَتْ فَمَنَّ عَلَيَّ قَالَتْ فَلَمَّا رَجَعَ وَرَجُلٌ إِلَى جَنْبِهِ نَرَى أَنَّهُ عَلِىٌّ قَالَ سَلِيهِ حِمْلَانًا قَالَ فَسَأَلَتْهُ فَأَمَرَ لَهَا قَالَتْ فَأَتَتْنِي فَقَالَتْ لَقَدْ فَعَلْتَ فَعْلَةً مَا كَانَ أَبُوكَ يَفْعَلُهَا قَالَتْ ائْتِهِ رَاغِبًا أَوْ رَاهِبًا فَقَدْ أَتَاهُ فُلَانٌ فَأَصَابَ مِنْهُ وَأَتَاهُ فُلَانٌ فَأَصَابَ مِنْهُ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَإِذَا عِنْدَهُ امْرَأَةٌ وَصِبْيَانٌ أَوْ صَبِيٌّ فَذَكَرَ قُرْبَهُمْ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَيْسَ مُلْكُ كِسْرَى وَلَا قَيْصَرَ فَقَالَ لَهُ يَا عَدِيُّ بْنَ حَاتِمٍ مَا أَفَرَّكَ أَنْ يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَهَلْ مِنْ إِلَهٍ إِلَّا اللَّهُ مَا أَفَرَّكَ أَنْ يُقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فَهَلْ شَيْءٌ هُوَ أَكْبَرُ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَأَسْلَمْتُ فَرَأَيْتُ وَجْهَهُ اسْتَبْشَرَ وَقَالَ إِنَّ الْمَغْضُوبَ عَلَيْهِمْ الْيَهُودُ وَ الضَّالِّينَ النَّصَارَي ثُمَّ سَأَلُوهُ فَحَمِدَ اللَّهَ تَعَالَى وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَلَكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ أَنْ تَرْضَخُوا مِنْ الْفَضْلِ ارْتَضَخَ امْرُؤٌ بِصَاعٍ بِبَعْضِ صَاعٍ بِقَبْضَةٍ بِبَعْضِ قَبْضَةٍ قَالَ شُعْبَةُ وَأَكْثَرُ عِلْمِي أَنَّهُ قَالَ بِتَمْرَةٍ بِشِقِّ تَمْرَةٍ إِنَّ أَحَدَكُمْ لَاقِي اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَقَائِلٌ مَا أَقُولُ أَلَمْ أَجْعَلْكَ سَمِيعًا بَصِيرًا أَلَمْ أَجْعَلْ لَكَ مَالًا وَوَلَدًا فَمَاذَا قَدَّمْتَ فَيَنْظُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ فَلَا يَجِدُ شَيْئًا فَمَا يَتَّقِي النَّارَ إِلَّا بِوَجْهِهِ فَاتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوهُ فَبِكَلِمَةٍ لَيِّنَةٍ إِنِّي لَا أَخْشَى عَلَيْكُمْ الْفَاقَةَ لَيَنْصُرَنَّكُمْ اللَّهُ تَعَالَى وَلَيُعْطِيَنَّكُمْ أَوْ لَيَفْتَحَنَّ لَكُمْ حَتَّى تَسِيرَ الظَّعِينَةُ بَيْنَ الْحِيرَةِ ويَثْرِبَ أَوْ أَكْثَرَ مَا تَخَافُ السَّرَقَ عَلَى ظَعِينَتِهَا قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ثَنَاهُ شُعْبَةُ مَا لَا أُحْصِيهِ وَقَرَأْتُهُ عَلَيْهِ

Wedi dweud wrthym ni [Muhammad bin Ja'far] Wedi dweud wrthym [Syu'bah] meddai, clywais [Simak bin Harb] yn dweud, clywais [Abbad bin Khubaisy] yn dweud gan [Adi bin Hatim] meddai; Un tro daeth y marchogion perthynol i'r Prophwyd (heddwch a bendithion Allaah arno) neu meddai; cenhadau y Prophwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, yr hwn oeddwn y pryd hyny yn 'Aqrab. Yna fe wnaethon nhw arestio - a chymryd carcharor - fy modryb a sawl person. Pan ddaethon nhw - y gwŷr meirch Mwslimaidd - â'r caethion i alaihi wasallam y Proffwyd sallallaahu, cawsant eu gosod o'i flaen. Dywedais, 'O Negesydd Allah, y mae ein negesydd wedi mynd ymhell, a'r plant wedi eu torri i ffwrdd o'u teuluoedd, tra byddaf yn hen wraig fregus. Methu gwasanaethu dim. Gwna ddaioni i mi, bydded i Allah ddaioni i ti'. Gofynnodd: 'Pwy yw eich negesydd?' Atebodd y wraig, 'Dyna 'Adi bin Hatim'. Dywedodd: 'Person sydd wedi rhedeg i ffwrdd oddi wrth Allah a'i Negesydd?' dywedodd y wraig, 'Bydd dda i mi'. Pan ddaeth dyn yn ôl i'w ochr - gwelsom mai Ali oedd y dyn - dywedodd, 'Gofyn iddo am arian'. -Adi bin Hatim- Meddai; yna gofynnodd y wraig iddo, a gorchmynnodd iddi ei roi iddo. Yna daeth y wraig ataf a dweud, 'Rwyt ti wedi gwneud rhywbeth na wnaeth dy dad erioed o'r blaen. Dewch ato gyda theimladau o gariad neu gasineb. Ac yn wir, roedd felly ac felly wedi dod ato a chafodd yntau gyfran ohono hefyd. A daeth Fulan ato hefyd, a chafodd yntau ran ohono'. -Adi- Dywedodd; O'r diwedd es ato ac fe ddaeth yn amlwg bod merched a phlant bach wrth ei ymyl. Soniodd am eu hagosrwydd at alaihi wasallam y Proffwyd sallallaahu, o'r diwedd cefais wybod nad oedd ei gymeriad yn debyg i gymeriad brenin Kisra ac nid oedd ychwaith yn ymerawdwr. Yna gofynnodd iddo: “O Adi bin Hatim, beth sy'n dy wneud di'n gyndyn i dyngu nad oes duw yn haeddu addoliad ond Allah? A oes unrhyw Dduw arall heblaw Allah? Beth sy'n achosi i chi fod yn amharod i ddweud, 'ALLAHU AKBAR -Allah yw Mwyaf-? A oes unrhyw beth mwy nag Allah 'azza wajalla?' Yn olaf -Adi bin Hatim- dywedodd; Felly cofleidiais Islam. A gwelais ei wyneb yn llawn llawenydd. Yna dywedodd: 'Yn wir, y rhai sy'n ddig yw'r Iddewon, a'r rhai colledig yw'r Cristnogion.' Fe wnaethon nhw - y bobl o'i gwmpas - hefyd ofyn iddo am rywbeth. Felly canmolodd Allah, a darllenodd Ei ganmoliaeth. Wedi hynny dywedodd: 'O bobl, gadewch i chi roi o'r cyfoeth gormodol - sydd wedi'i roi i chi -. Mae un sydd ag un sha' yn rhoi hanner sha', un sydd ag un llond llaw yn rhoi hanner llond llaw, -Syu'bah meddai; Hyd y gwn i, dywedodd- -hyd yn oed- y rhai sydd ag un dyddiad, rhowch hanner dyddiad. Yn wir, bydd un ohonoch yn cyfarfod Allah 'azza wajalla, a bydd yn gofyn, 'Onid wyf yn gwneud i chi glywed a gweld? Oni roddais gyfoeth a phlant i ti? Felly beth ydych chi wedi'i gynnig? ' Edrychodd o'i flaen, y tu ôl iddo, i'r dde ac i'r chwith iddo, ond ni welodd unrhyw beth. Ac ni all dim eich amddiffyn rhag tân uffern heblaw gwneud gweithredoedd da oherwydd eich bod yn ceisio ei wyneb. Felly, cadwch eich hun i ffwrdd o uffern hyd yn oed gyda dim ond hanner dyddiad. Ac os na fyddwch chi'n dod o hyd iddo, yna siaradwch mewn geiriau caredig. A dweud y gwir, nid wyf yn poeni y bydd tlodi yn digwydd i chi, bydd Allah wir yn helpu ac yn darparu ar eich cyfer neu'n agor cynhaliaeth i chi mewn gwirionedd nes i fenyw fynd ar daith gyda'i hanifail marchogaeth rhwng Hirat ac Yathrib - neu yn ôl y golygydd - Yr hyn y mae llawer ohonoch yn poeni amdano yw lladrad y fenyw sy'n ei chario.' Dywedodd Muhammad bin Ja'far; Dywedodd Syu'bah wrthym am y peth nes i mi golli cyfrif o sawl gwaith y dywedodd ef, a darllenais y hadith iddo.