حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ وَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ بْنِ الْأَسْوَدِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَسَدٍ قَالَ لَمَّا اسْتُعِزَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا عِنْدَهُ فِي نَفَرٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ دَعَا بِلَالٌ لِلصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا مَنْ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَ فَخَرَجْتُ فَإِذَا عُمَرُ فِي النَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ غَائِبًا فَقَالَ قُمْ يَا عُمَرُ فَصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَ فَقَامَ فَلَمَّا كَبَّرَ عُمَرُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَوْتَهُ وَكَانَ عُمَرُ رَجُلًا مُجْهِرًا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ أَبُو بَكْرٍ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ قَالَ فَبَعَثَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَجَاءَ بَعْدَ أَنْ صَلَّى عُمَرُ تِلْكَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ قَالَ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَمْعَةَ قَالَ لِي عُمَرُ وَيْحَكَ مَاذَا صَنَعْتَ بِي يَا ابْنَ زَمْعَةَ وَاللَّهِ مَا ظَنَنْتُ حِينَ أَمَرْتَنِي إِلَّا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَكَ بِذَلِكَ وَلَوْلَا ذَلِكَ مَا صَلَّيْتُ بِالنَّاسِ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَكِنْ حِينَ لَمْ أَرَ أَبَا بَكْرٍ رَأَيْتُكَ أَحَقَّ مَنْ حَضَرَ بِالصَّلَاةِ

Esan digu [Ja'qub] Esan digu [nire aitari] [Abu Ishaq] esan du, [Ibnu Shihab Az Zuhrik] esan du, esan dit [Abdul Malik bin Abu Bakr bin Abdurrahman bin Harith bin Hisham] [bere aita]tik [Abdullah bin Zam'ah bin Aswad bin Aswad bin Aswad bin Aswad bin Aswad Al Hethallib] esan digu; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en gaixotasuna okerrera egin zenean - ni bere alboan nengoela musulmanen hainbat pertsonarekin batera - Bilalek otoitzerako deia iragarri zuen, orduan esan zuen: "Agin ezazu norbait otoitz egiteko - gidatu jendea". Abdullah bin Zam'ah esan zuen; Kanpora atera nintzen eta konturatu zen Umar lagunen artean zegoela, Abu Bakr ez zegoen bitartean. Abdullah bin Zam'ah-ek esan zuen: 'Zutik, O Umar, otoitz egin -imam gisa- musulmanekin'. Beraz, Umar zutitu zen, eta takbir esaten ari zenean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam entzun zuen bere ahotsa - Umar ahots ozeneko gizona zelako-, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Non dago Abu Bakr, Ala eta musulmanek ez dute horri buruz gogoz". Ala eta musulmanek errezeloa dute horri buruz'. Azkenik norbait bidali zuen Abu Bakr-era. Beraz, Umarrek otoitza egiten amaitu ondoren etorri zen, orduan Abu Bakr-ek otoitz egin zuen - otoitza gidatu zuen - musulmanekin. Abdullah bin Zam'ah esan zuen; Umarrek esan zidan: «Ai zuri, zer egin didazu, Ibn Zam'ah! Ala esanez, ez nuen pentsatu agindu zenidanean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ez bazen zuk agindu zuena -Imam izateko agintzea-. Horregatik ez balitz, ez nuke otoitz egingo –buruz– musulmanei. Esan nion: 'Ala, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek ez zidan agindu. Baina Abu Bakr ikusi ez nuenean, pentsatu nuen, zu zara otoitza zuzentzeko eskubide gehiago duena».