Imam Ahmad : 18148

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ وَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ بْنِ الْأَسْوَدِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَسَدٍ قَالَ لَمَّا اسْتُعِزَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا عِنْدَهُ فِي نَفَرٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ دَعَا بِلَالٌ لِلصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا مَنْ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قَالَ فَخَرَجْتُ فَإِذَا عُمَرُ فِي النَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ غَائِبًا فَقَالَ قُمْ يَا عُمَرُ فَصَلِّ بِالنَّاسِ قَالَ فَقَامَ فَلَمَّا كَبَّرَ عُمَرُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَوْتَهُ وَكَانَ عُمَرُ رَجُلًا مُجْهِرًا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ أَبُو بَكْرٍ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ قَالَ فَبَعَثَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَجَاءَ بَعْدَ أَنْ صَلَّى عُمَرُ تِلْكَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ قَالَ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَمْعَةَ قَالَ لِي عُمَرُ وَيْحَكَ مَاذَا صَنَعْتَ بِي يَا ابْنَ زَمْعَةَ وَاللَّهِ مَا ظَنَنْتُ حِينَ أَمَرْتَنِي إِلَّا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَكَ بِذَلِكَ وَلَوْلَا ذَلِكَ مَا صَلَّيْتُ بِالنَّاسِ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَكِنْ حِينَ لَمْ أَرَ أَبَا بَكْرٍ رَأَيْتُكَ أَحَقَّ مَنْ حَضَرَ بِالصَّلَاةِ

Ibinalita sa amin [Ja'qub] Ibinalita sa amin [ang aking ama] mula kay [Abu Ishaq] sinabi niya, [Ibnu Shihab Az Zuhri] ay nagsabi, Ibinalita sa akin [Abdul Malik bin Abu Bakr bin Abdurrahman bin Harith bin Hisham] mula sa [kanyang ama] mula kay [Abdullah bin Zam'ah bin Aswad bin Al Muthallib bin Asad] sinabi niya; Nang lumala ang sakit ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam - habang ako ay nasa kanyang tabi kasama ang ilang tao mula sa mga Muslim - si Bilal ay nagbigay ng panawagan para sa panalangin, pagkatapos ay sinabi niya: "Utusan ang isang tao na manalangin (mamuno) sa mga tao." Sinabi ni Abdullah bin Zam'ah; Lumabas ako at lumabas na si Umar ay kabilang sa mga kaibigan, habang si Abu Bakr ay wala roon. Sinabi ni Abdullah bin Zam'ah, "Tumayo ka, O Umar, manalangin (bilang imam) kasama ang mga Muslim." Kaya't tumayo si Umar, at nang siya ay nagtakbir, narinig ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ang kanyang tinig - dahil si Umar ay isang lalaking may malakas na boses -, pagkatapos ay sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Nasaan si Abu Bakr, Allah at ang mga Muslim ay nag-aatubili tungkol diyan. Si Allah at ang mga Muslim ay nag-aatubili tungkol diyan." Sa wakas ay nagpadala siya ng isang tao kay Abu Bakr. Kaya't dumating siya pagkatapos maisagawa ni Umar ang panalangin, pagkatapos ay nanalangin (nanguna) si Abu Bakr kasama ang mga Muslim. Sinabi ni Abdullah bin Zam'ah; Sinabi sa akin ni Umar, "Kawawa ka, ano ang ginawa mo sa akin, O Ibn Zam'ah. Sumpa man kay Allah, hindi ako nag-isip noong inutusan mo ako, maliban na lang kung ang Sugo ni Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ang nag-utos sa iyo (na utusan akong maging Imam). Kung hindi dahil diyan, hindi ako magdarasal (mamumuno) sa mga Muslim." Sinabi ko, "Sumpa man sa Allah, hindi ako inutusan ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam. Gayunpaman, nang hindi ko makita si Abu Bakr, nakita ko na ikaw ang may higit na karapatang manguna sa panalangin."