Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Ahmad : 17892

حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ قَالَ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذِي الْقَعْدَةِ فَأَبَى أَهْلُ مَكَّةَ أَنْ يَدْعُوهُ يَدْخُلُ مَكَّةَ حَتَّى قَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يُقِيمَ بِهَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا كَتَبُوا الْكِتَابَ كَتَبُوا هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا لَا نُقِرُّ بِهَذَا لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا مَنَعْنَاكَ شَيْئًا وَلَكِنْ أَنْتَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لِعَلِيٍّ امْحُ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَاللَّهِ لَا أَمْحُوكَ أَبَدًا فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكِتَابَ وَلَيْسَ يُحْسِنُ أَنْ يَكْتُبَ فَكَتَبَ مَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنْ لَا يُدْخِلَ مَكَّةَ السِّلَاحَ إِلَّا السَّيْفَ فِي الْقِرَابِ وَلَا يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا أَحَدٌ إِلَّا مَنْ أَرَادَ أَنْ يَتَّبِعَهُ وَلَا يَمْنَعَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِهِ أَنْ يُقِيمَ بِهَا فَلَمَّا دَخَلَهَا وَمَضَى الْأَجَلُ أَتَوْا عَلِيًّا فَقَالُوا قُلْ لِصَاحِبِكَ فَلْيَخْرُجْ عَنَّا فَقَدْ مَضَى الْأَجَلُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنَاه أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ قَالَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذِي الْقَعْدَةِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ وَقَالَ أَنْ لَا يُدْخِلَ مَكَّةَ السِّلَاحَ وَلَا يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا

اسان کي [حجين] ٻڌايو آهي [اسرائيل] ابو اسحاق کان [البراء] تائين ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ ذوالقعدة جي مهيني ۾ عمرو ڪرڻ چاهيو، پر ڪعبي وارن کيس مڪي ۾ داخل ٿيڻ کان روڪيو، تنهن ڪري انهن فيصلو ڪيو ته هو ٽن ڏينهن تائين مڪي ۾ رهي سگهي ٿو. ۽ جڏهن مسلمانن معاهدي جو خط لکيو، ته انهن لکيو، 'هي اهو معاهدو آهي جنهن تي محمد رسول الله متفق ٿيا'. انهن - قريش - چيو؛ 'اوھين ماڻھو ان کي ھن طرح نه ٿا ٺھرايو. جيڪڏهن اسان کي خبر هجي ها ته توھان الله جا رسول آھيو، ته اسان توھان کي ذري به نه روڪيون ها. بهرحال، توھان محمد بن عبدالله آھيو'. هن چيو؛ 'مان الله جو رسول آھيان ۽ مان محمد بن عبدالله پڻ آھيان'. ۽ هن علي کي چيو؛ 'لفظ 'رسول الله' کي ختم ڪريو.' علي چيو؛ 'الله جو قسم، مان توھان کي هميشه لاءِ نه ختم ڪندس'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم عهد نامي جو ڪتاب ورتو - ڇاڪاڻ ته هو لکڻ ۾ سٺو نه هو - ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي لکت کي ڪٽي ڇڏيو ۽ لکيو ته، 'هي محمد بن عبدالله جو معاهدو آهي، هو ميان ۾ ويڙهيل تلوار کانسواءِ ڪو به هٿيار کڻي مڪي ۾ داخل نه ٿيندو. مڪي وارن مان ڪنهن کي به ٻاهر نڪرڻ جي اجازت ناهي سواءِ انهن جي جيڪي سندس پيروي ڪرڻ چاهين ٿا ان شاء الله عليه وسلم. پوءِ مڪي وارن کي پنهنجي ڪنهن به ساٿي کي مڪي ۾ آباد ٿيڻ کان منع نه ڪرڻ گهرجي. ۽ جڏهن هو ان ۾ داخل ٿيو، ۽ پوءِ مقرر وقت ختم ٿي ويو، اهي علي عليه السلام وٽ آيا ۽ چيائون ته: 'پنهنجي دوست کي چئو ته ان کي اسان جي علائقي مان نڪري وڃڻ ڏيو، مقرر وقت ختم ٿي ويو آهي'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻاهر آيا. ۽ اسان کي ٻڌايو ته [اسود بن عامر] اسان کي [اسرائيل] [ابو اسحاق] کان [البراء] تائين ٻڌايو هو ته چيو ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم ذوالقعد جي مهيني ۾ عمرو ڪرڻ چاهيندا هئا. پوءِ هن مطلب بيان ڪيو. ۽ فرمايائون ته؛ 'ته جيئن هو هٿيار کڻي مڪي ۾ داخل نه ٿئي ۽ نه ئي مڪي جا ماڻهو انهن سان گڏ نڪرن'.