Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

इमाम अहमद : 17892

حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ قَالَ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذِي الْقَعْدَةِ فَأَبَى أَهْلُ مَكَّةَ أَنْ يَدْعُوهُ يَدْخُلُ مَكَّةَ حَتَّى قَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يُقِيمَ بِهَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا كَتَبُوا الْكِتَابَ كَتَبُوا هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا لَا نُقِرُّ بِهَذَا لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا مَنَعْنَاكَ شَيْئًا وَلَكِنْ أَنْتَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لِعَلِيٍّ امْحُ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ وَاللَّهِ لَا أَمْحُوكَ أَبَدًا فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكِتَابَ وَلَيْسَ يُحْسِنُ أَنْ يَكْتُبَ فَكَتَبَ مَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنْ لَا يُدْخِلَ مَكَّةَ السِّلَاحَ إِلَّا السَّيْفَ فِي الْقِرَابِ وَلَا يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا أَحَدٌ إِلَّا مَنْ أَرَادَ أَنْ يَتَّبِعَهُ وَلَا يَمْنَعَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِهِ أَنْ يُقِيمَ بِهَا فَلَمَّا دَخَلَهَا وَمَضَى الْأَجَلُ أَتَوْا عَلِيًّا فَقَالُوا قُلْ لِصَاحِبِكَ فَلْيَخْرُجْ عَنَّا فَقَدْ مَضَى الْأَجَلُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنَاه أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن الْبَرَاءِ قَالَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذِي الْقَعْدَةِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ وَقَالَ أَنْ لَا يُدْخِلَ مَكَّةَ السِّلَاحَ وَلَا يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا

आम्हाला सांगितले गेले की [हुजैन] आम्हाला [इस्त्राईल] यांच्याकडून [अबू इशाक] यांच्या मार्गे [अल-बराआ] यांनी सांगितले की: अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी जु अल-काअदा महिन्यात उमराह करण्याची इच्छा व्यक्त केली, परंतु काबाचे लोक त्यांना मक्कामध्ये प्रवेश करण्यापासून रोखले, जोपर्यंत त्यांनी ठरवले की ते तीन दिवस मक्कामध्ये राहू शकतील. आणि जेव्हा मुसलमानांनी तो करार लिहिला, तेव्हा त्यांनी लिहिले, 'हा करार आहे ज्यावर मुहम्मद, अल्लाहचे प्रेषित, यांनी सहमती दर्शवली आहे.' ते (कुरैश) म्हणाले, 'असे लिहू नकोस. जर आम्हाला माहित असते की तुम्ही अल्लाहचे प्रेषित आहात, तर आम्ही तुम्हाला किंचितही अडवले नसते. तथापि, तुम्ही मुहम्मद इब्न अब्दुल्लाह आहात." त्याने सांगितले: "मी अल्लाहचा प्रेषित आहे आणि मी मुहम्मद इब्न अब्दुल्लाह देखील आहे." आणि त्याने अली यांना सांगितले: "'अल्लाहचा प्रेषित' हे शब्द मिटवा." अली म्हणाले, "अल्लाहची शपथ, मी ते कधीच मिटवणार नाही." मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी कराराचा दस्तऐवज घेतला – जरी ते लिहू शकत नव्हते – आणि त्यांनी 'रसूलुल्ला' हा शब्द रद्द करून लिहिले: 'हा करार मुहम्मद इब्न अब्दुल्लाहा यांनी मान्य केला आहे; तो मक्कामध्ये कोणतेही शस्त्र घेऊन प्रवेश करणार नाही, फक्त तुडुंब झाकलेल्या तलवारीला सोडून.' मक्काच्या लोकांपैकी कोणीही बाहेर जाऊ शकत नाही, फक्त ते लोक जे त्यांचे अनुयायी होऊ इच्छितात, त्यांचे अनुयायी होऊ शकतात. याशिवाय, मक्काच्या लोकांनी त्याच्या कोणत्याही साथीदारांना मक्कामध्ये वसण्यापासून थांबवू नये." आणि जेव्हा तो तिथे प्रवेश केला, आणि ठरलेला कालावधी संपला, तेव्हा ते अली यांच्याकडे गेले आणि म्हणाले, "तुमच्या सोबतीला आमच्या प्रदेशातून निघून जाण्यास सांगा; ठरलेला कालावधी संपला आहे." म्हणून अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, निघाले. आणि हे आम्हाला [अस्वद बिन आमिर] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इस्राईल] यांच्याकडून, [अबू इशाक] यांच्याकडून, [अल-बारा] यांच्याकडून नमुद केले आहे, ज्यांनी म्हटले: अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, यांनी धू अल-काअदा महिन्यात उम्राह करण्याची इच्छा व्यक्त केली. मग त्यांनी त्याचा अर्थ स्पष्ट केला. आणि ते म्हणाले: "जेणेकरून तो शस्त्रे घेऊन मक्कामध्ये प्रवेश करू नये, आणि मक्काचे लोकही शस्त्रे घेऊन बाहेर पडू नयेत."