Abraza el Islam, haz clic aquí
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Imam Ahmad : 17432

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ وَهْبٍ الثَّقَفِيِّ قَالَ كُنَّا مَعَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ فَسُئِلَ هَلْ أَمَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدٌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ غَيْرَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَقَالَ نَعَمْ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَلَمَّا كَانَ مِنْ السَّحَرِ ضَرَبَ عُنُقَ رَاحِلَتِي فَظَنَنْتُ أَنَّ لَهُ حَاجَةً فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى بَرَزْنَا عَنْ النَّاسِ فَنَزَلَ عَنْ رَاحِلَتِهِ ثُمَّ انْطَلَقَ فَتَغَيَّبَ عَنِّي حَتَّى مَا أَرَاهُ فَمَكَثَ طَوِيلًا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ حَاجَتَكَ يَا مُغِيرَةُ قُلْتُ مَا لِي حَاجَةٌ فَقَالَ هَلْ مَعَكَ مَاءٌ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقُمْتُ إِلَى قِرْبَةٍ أَوْ إِلَى سَطِيحَةٍ مُعَلَّقَةٍ فِي آخِرَةِ الرَّحْلِ فَأَتَيْتُهُ بِمَاءٍ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ فَأَحْسَنَ غَسْلَهُمَا قَالَ وَأَشُكُّ أَقَالَ دَلَّكَهُمَا بِتُرَابٍ أَمْ لَا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يَحْسِرُ عَنْ يَدَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَامِيَّةٌ ضَيِّقَةُ الْكُمَّيْنِ فَضَاقَتْ فَأَخْرَجَ يَدَيْهِ مِنْ تَحْتِهَا إِخْرَاجًا فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ قَالَ فَيَجِيءُ فِي الْحَدِيثِ غَسْلُ الْوَجْهِ مَرَّتَيْنِ قَالَ لَا أَدْرِي أَهَكَذَا كَانَ أَمْ لَا ثُمَّ مَسَحَ بِنَاصِيَتِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْعِمَامَةِ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَرَكِبْنَا فَأَدْرَكْنَا النَّاسَ وَقَدْ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَتَقَدَّمَهُمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَقَدْ صَلَّى بِهِمْ رَكْعَةً وَهُمْ فِي الثَّانِيَةِ فَذَهَبْتُ أُوذِنُهُ فَنَهَانِي فَصَلَّيْنَا الرَّكْعَةَ الَّتِي أَدْرَكْنَا وَقَضَيْنَا الرَّكْعَةَ الَّتِي سُبِقْنَا

Esan digu [Ismail] Esan digu [Ayyub] [Mahoma]tik ['Amru bin Wahb atstsaqafi] ['Amru bin Wahb atstsaqafi] ['Amru bin Wahb atstsaqafi]), behin [Mughirah bin Syu'bah] egon ginela eta galdetu zioten; 'Lagunkideren batek inoiz jarraitu al zuen sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren imam-a Abu Bakr gain? Mughirah berehala altxatu zen eta erantzun zuen: 'Bai dago, behin Profetarekin sallallaahu 'alaihi wasallam izan ginen bidaia batean. Sahurraren ordua iritsi zenean, nire gamelua jo zuen bizkarrean, zerbait egin behar zuela pentsatu nuenez nire gamelua bueltatu nuen berarekin batera. Aurrera jarraitu genuen jendearen begietatik kanpo geratu arte. Bere gamelutik jaitsi eta gero ibili zen eta nire bistatik desagertu zen. Aspaldi ez dut ikusi. Handik une batzuetara agertu zen eta galdetu zion: «Zer behar duzu, O Mughirah?». 'Ez dut behar'. "Urik al duzu?" erantzun nion. Horren ordez, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta galdetu zuen. Nire gameluaren egurretik zintzilik zegoen sarritan shathihat deituriko geriba edo larruzko zorrora ere hurbildu nintzen. Ura ekarri nion eta bota nuen. Eskuak garbitu zituen eta ondo egin zuen. Amru-k esan zuen: Zalantza dut Mughirah-ek esan zuen 'Eta Apostoluak eskuak zikinkeriaz igurtzi zituen ala ez'. Gero aurpegia garbitu zuen, gero eskuak estali zituen, garai hartan xaman-oihala jantzita eta alkandoraren eskumuturrak oso estuak ziren, eta itxuraz alkandoraren eskumuturrak estuak ziren. Azkenik eskuak besapeetatik atera eta aurpegia eta eskuak garbitu zituen. Mughirah-ek esan zuen, gero 'Aurpegia garbituz -bi aldiz errepikatu zen-, ez dakit horrela izan zen edo ez, buruaren goiko aldea garbituz frogatzen zuen bitartean, berokia garbitu eta bi oinetakoak garbitu zituen. Atzera egin genuen. Nire lagunak ezagutu genituen, itxuraz otoitza ezarrita zegoen. Antza denez, Abdurrahman bin Auf zegoen aurrean. Berak gidatu zituen eta jada rak'ah bat amaitu zuen eta bigarren rak'ah burutzeko erdian zegoen, nik ere hartu nuen jarraitzeko ekimena baina lehenbailehen profetari baimena eskatu nion. Dirudienez, Profetak debekatu zidan, orduan aurkitu genuen rak'ah otoitz egin genuen eta galdutako rak'ah-a osatu genuen.