حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ سَمِعَ زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ قَالَ أَتَيْتُ صَفْوَانَ بْنَ عَسَّالٍ الْمُرَادِيَّ فَقَالَ مَا جَاءَ بِكَ فَقُلْتُ ابْتِغَاءَ الْعِلْمِ قَالَ فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تَضَعُ أَجْنِحَتَهَا لِطَالِبِ الْعِلْمِ رِضًا بِمَا يَطْلُبُ قُلْتُ حَكَّ فِي نَفْسِي مَسْحٌ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً أَوْ فِي صَدْرِي بَعْدَ الْغَائِطِ وَالْبَوْلِ وَكُنْتَ امْرَأً مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُكَ أَسْأَلُكَ هَلْ سَمِعْتَ مِنْهُ فِي ذَلِكَ شَيْئًا قَالَ نَعَمْ كَانَ يَأْمُرُنَا إِذَا كُنَّا سَفَرًا أَوْ مُسَافِرِينَ أَنْ لَا نَنْزِعَ خِفَافَنَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ وَلَيَالِيهِنَّ إِلَّا مِنْ جَنَابَةٍ وَلَكِنْ مِنْ غَائِطٍ وَبَوْلٍ وَنَوْمٍ قَالَ قُلْتُ لَهُ هَلْ سَمِعْتَهُ يَذْكُرُ الْهَوَى قَالَ نَعَمْ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَهُ فِي مَسِيرَةٍ إِذْ نَادَاهُ أَعْرَابِيٌّ بِصَوْتٍ جَهْوَرِيٍّ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ فَقُلْنَا وَيْحَكَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ فَإِنَّكَ قَدْ نُهِيتَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَا أَغْضُضُ مِنْ صَوْتِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَاءَ وَأَجَابَهُ عَلَى نَحْوٍ مِنْ مَسْأَلَتِهِ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً وَأَجَابَهُ نَحْوًا مِمَّا تَكَلَّمَ بِهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَ رَجُلًا أَحَبَّ قَوْمًا وَلَمَّا يَلْحَقْ بِهِمْ قَالَ هُوَ مَعَ مَنْ أَحَبَّ قَالَ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يُحَدِّثُنَا حَتَّى قَالَ إِنَّ مِنْ قِبَلِ الْمَغْرِبِ لَبَابًا مَسِيرَةُ عَرْضِهِ سَبْعُونَ أَوْ أَرْبَعُونَ عَامًا فَتَحَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِلتَّوْبَةِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَا يُغْلِقُهُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْهُ

Esan digu [Sufyan bin Uyainah] Esan digu [Ashim] entzun zuela [Zir bin Hubaisy] esan zuela: "[Shafwan bin Assal] Al Muradi-ra joan nintzen, eta gero galdetu zuen: "Zerk eragin zintuen hona etortzea?" Nik erantzun nion: «Ikasi nahi dut». Orduan esan zuen: «Egia esan, aingeruek hegoak zabalduko dituzte, jakintza bilatzen dutenei babesteko, bilatzen dutenarekin gustura daudelako». Esan nion: "Oinetakoak garbitzeko legearen inguruan oraindik arazo bat daukat bihotzean". Eta behin Sufyan-ek esan zuen: «Oraindik daukat bularrean zerbait egin behar dudana irauli edo pixa egin ondoren. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam'-en lagunetako bat zara, horregatik etorri naiz zuregana Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam'engandik arazo honen berri izan duzun galdetzera? Sufyanek erantzun zuen: «Hori da. Bidaian bitartean hiru egun eta hiru gauez oinetakoak ez kentzeko agindua eman zigun, junub arrazoiengatik izan ezik. Baina defekzioarengatik edo lo egiteagatik bazen -jantzian jarraitzeko agindu zien-'. Berriro galdetu nion: 'Entzun al duzu inoiz maitasunaz hitz egiten?' erantzun zion: «Hori da. Bidaian geundela, bat-batean herriko arabiar batek ozen deitu zion. Herriko arabiarrak: 'O Mahoma!' Beraz, esan genuen: 'Ai zuri! Mantendu zure ahotsa behera, debekatuta duzulako hori egitea". Herritarrak erantzun zuen: 'Ala, ez dut nire ahotsa jaitsiko'. Orduan sallallahu 'alaihi wasallam profetak deitu zuen: 'Zatoz hona'. Orduan gizonaren galderari erantzun zion. Orduan herriko gizonak berriro galdetu zuen: 'Zer uste duzu, jauna, haiek ezagutu ez dituen gizon bati buruz, baina inoiz maite ez duen gizon bat?' Hark erantzun zuen: «Maite duen pertsonarekin egongo da». Shafwanek esan zuen: «Hitz egiten jarraitu zuen gurekin esan zuen arte: «Hain zuzen ere, mendebaldean badago ate bat, zeinaren zabalera hirurogeita hamar edo berrogei urteko bidaia duena». Allahk ireki du damua onartzeko zerua eta lurra sortzean, eta Allahk ez du ate hori itxiko eguzkia bertatik atera arte'.