Shalat sunnah wudhu dua rakaat (menjelang shubuh), dan berdoa setelah wudhu maka akan dibukakan baginya delapa pintu Syurga

Imam Ahmad : 16752

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ عَنْ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ وحَدَّثَهُ أَبُو عُثْمَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ كَانَتْ عَلَيْنَا رِعَايَةُ الْإِبِلِ فَجَاءَتْ نَوْبَتِي فَرَوَّحْتُهَا بِعَشِيٍّ فَأَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا يُحَدِّثُ النَّاسَ فَأَدْرَكْتُ مِنْ قَوْلِهِ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ مُقْبِلًا عَلَيْهِمَا بِقَلْبِهِ وَوَجْهِهِ إِلَّا وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَقُلْتُ مَا أَجْوَدَ هَذِهِ فَإِذَا قَائِلٌ بَيْنَ يَدَيَّ يَقُولُ الَّتِي قَبْلَهَا أَجْوَدُ مِنْهَا فَنَظَرْتُ فَإِذَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُكَ جِئْتَ آنِفًا قَالَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ يَتَوَضَّأُ فَيُسْبِغُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ

Һөйләне беҙгә [Ғабдуррахман] Һөйләне беҙгә [Мөғәүиә] - атап әйткәндә, Ибн Сәлих - [Рәбиғәттән] [Әбү Иҙрис Әл-Хәүләниҙән] [Уҡба бин Әмирҙән] ул әйтте, һәм уға [Әбү Усман] [Джүбәйер бин Нуфайырҙан] гермирҙан [Уҡбәх бин Әмирҙән] булғанын һөйләне. кәзә, шуға күрә кәзә көтөргә сират еткәс, мин дә уны төштән һуң ерләп ҡуйҙым. Шунан мин пәйғәмбәребеҙҙе сәхәбәләр алдында хәҙис еткереп торғанын тап иттем. Ә уның мин тотоп алған һүҙҙәре араһында: «Мөьмин кешегә тәһәрәт алып, һуңынан тәһәрәтте тамамлап, йөрәге һәм йөҙө менән ике рәҡәғәт намаҙ уҡырға торорға ярамай, әгәр ҙә уға ожмахҡа инеү фарыз булмаһа». Шунан мин: «Был нисек матур - тине - был?» Тик ҡапыл алдымда кемдер: “Уның элекке һүҙҙәре тағы ла яҡшыраҡ ине”, – тине. Шунан боролоп ҡараһам, ул [Ғүмәр бин Хатхаб] ине, ул: «Ысынлап та, мин һине килгәндә күрҙем», — тине. Элек ул әйтте: «Һеҙҙең берегеҙ ҙә тәһәрәт алмай, һуңынан ул тәһәрәтте тамамланы һәм әйтте: «ӘСИҺӘДУ АНЛАА ИЛЛӘӘХӘ ИЛЛАЛЛАХ ВА АСЫҺАДУ АННА МӨХӘММӘҘӘН ҒАБДУҺУ ВӘ РӘСУЛЛӘХ -Мин шаһитлыҡ итәм, тип, бер ниндәй ҙә илаһ юҡ -кем хоҡуғы бар экс-Аллаһ- ғибәҙәт ҡылыу. Ә Мөхәммәт – Уның ҡоло һәм илсеһе. Тик уға күктең һигеҙ ишеге асыласаҡ, һәм ул үҙе теләгән ишектән инә ала».