Imam Ahmad : 16615
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ بِالْكُوفَةِ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ قَالَ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ وَحْدَهُ عَيْنًا إِلَى قُرَيْشٍ قَالَ جِئْتُ إِلَى خَشَبَةِ خُبَيْبٍ وَأَنَا أَتَخَوَّفُ الْعُيُونَ فَرَقِيتُ فِيهَا فَحَلَلْتُ خُبَيْبًا فَوَقَعَ إِلَى الْأَرْضِ فَانْتَبَذْتُ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ الْتَفَتُّ فَلَمْ أَرَ خُبَيْبًا وَلَكَأَنَّمَا ابْتَلَعَتْهُ الْأَرْضُ فَلَمْ يُرَ لِخُبَيْبٍ أَثَرٌ حَتَّى السَّاعَةِ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَقَالَ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ لَنَا فِيهِ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَأَمَّا أَبِي فَحَدَّثَنَا عَنْهُ لَمْ يَذْكُرْ الزُّهْرِيَّ وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ بِالْكُوفَةِ فَجَعَلَهُ لَنَا عَنْ الزُّهْرِيِّ
Esan zigun [Abdullah bin Muhammad bin Abu Syaibah], eta esan zuen: "[Abdullah bin Abu Syaibah] entzun nuen Kufa-n", esan zuen, esan zigun [Ja'far bin Aun] [Ibrahim bin Isma'il] esan zidan, esan zidan [Ja'far bin Amru Allah-ren aitaren [Ja'far bin Amru] [Messageseren eta Allahren aitaren] Allahren bedeinkapenak eman diezazkioten) Quraysh-en espioi gisa bakarrik bidali zuen. Esan zuen: «Khubaib urkatu zuteneko erregistrora iritsi nintzen kezkaz beteta, Quraysh espioiek jakingo zutelako. Gero enborra igo eta Khubaib askatu nuen, Khubaiben gorpua lurrera erori zen arte. Gero, leku horretatik ez oso urrun alboratu nintzen, buelta eman nuenean ez nuen gehiago Khubaib bere lekuan aurkitu, lurrak irentsi izan balu bezala eta bere arrastoak jada ikusten ez balitu». Abdurrahmanek esan zuen; Ibn Abu Syaibah-ek aipatu zigun Az Zuhrik aipatu zuela. Eta aitari dagokionez, Az Zuhriren izena aipatu gabe esan zigun. Eta [Ibn Abu Syaibah] guri kontatu zigun Kufa-n, eta horretan oinarritzen zen [Az Zuhri].