Imam Ahmad : 16615

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ بِالْكُوفَةِ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ قَالَ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ وَحْدَهُ عَيْنًا إِلَى قُرَيْشٍ قَالَ جِئْتُ إِلَى خَشَبَةِ خُبَيْبٍ وَأَنَا أَتَخَوَّفُ الْعُيُونَ فَرَقِيتُ فِيهَا فَحَلَلْتُ خُبَيْبًا فَوَقَعَ إِلَى الْأَرْضِ فَانْتَبَذْتُ غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ الْتَفَتُّ فَلَمْ أَرَ خُبَيْبًا وَلَكَأَنَّمَا ابْتَلَعَتْهُ الْأَرْضُ فَلَمْ يُرَ لِخُبَيْبٍ أَثَرٌ حَتَّى السَّاعَةِ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَقَالَ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ لَنَا فِيهِ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَأَمَّا أَبِي فَحَدَّثَنَا عَنْهُ لَمْ يَذْكُرْ الزُّهْرِيَّ وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ بِالْكُوفَةِ فَجَعَلَهُ لَنَا عَنْ الزُّهْرِيِّ

اسان کي [عبدالله بن محمد بن ابو شيبه] ٻڌايو آهي، ۽ هن چيو ته مون اهو ڪوفه ۾ [عبدالله بن ابو شيبه] کان ٻڌو آهي، هن چيو؛ اسان کي [جعفر بن عون] [ابراهيم بن اسماعيل] کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ [جعفر بن عمرو بن اميه] مون کي [پنهنجي پيءُ] کان خبر ڏني هئي ته رسول الله ﷺ ان کي قريش جي ماڻهن لاءِ جاسوس طور اڪيلو موڪليو هو. هن چيو ته؛ 'مان ڪاٺ تي پهتس - جتي خبيب کي ڦاسي ڏني وئي هئي - ان خوف سان ته قريش جا جاسوس خبر پئجي ويندا. پوءِ مان ڪاٺ تي چڙهي ويس ۽ خبيب کي ڇڏي ڏنو جيستائين خبيب جو لاش زمين تي ڪري پيو. پوءِ مان ان جاءِ کان پري نه هٽيس، جڏهن مون پوئتي مُڙيو ته مون خبيب کي سندس جاءِ تي نه ڏٺو، اهو ائين هو جيئن زمين ان کي نگلي ڇڏيو هجي ۽ سندس نشان هاڻي نظر نه اچي رهيا هئا.' عبدالرحمان چيو؛ ابن ابو شيبه اسان کي ٻڌايو ته الزهري ان جو ذڪر ڪيو آهي. ۽ منهنجي پيءُ جي حوالي سان، هن اسان کي الزهري جو نالو وٺڻ کان سواءِ ٻڌايو. ۽ [ابن ابو شيبه] اسان کي ڪوفه ۾ ان جو ذڪر ڪيو، ۽ هن ان تي [الزهري] کان اعتبار ڪيو.