Mata yang begadang di jalan Allah diharamkan bagi neraka

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سُمَيْرٍ الرُّعَيْنِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا عَامِرٍ التُّجِيبِيَّ قَالَ أَبِي وَقَالَ غَيْرُهُ الْجَنَبِيَّ يَعْنِي غَيْرَ زَيْدٍ أَبُو عَلِيٍّ الْجَنَبِيُّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا رَيْحَانَةَ يَقُولُ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ فَأَتَيْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ إِلَى شَرَفٍ فَبِتْنَا عَلَيْهِ فَأَصَابَنَا بَرْدٌ شَدِيدٌ حَتَّى رَأَيْتُ مَنْ يَحْفِرُ فِي الْأَرْضِ حُفْرَةً يَدْخُلُ فِيهَا يُلْقِي عَلَيْهِ الْحَجَفَةَ يَعْنِي التُّرْسَ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ النَّاسِ نَادَى مَنْ يَحْرُسُنَا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَأَدْعُو لَهُ بِدُعَاءٍ يَكُونُ فِيهِ فَضْلٌ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ادْنُهْ فَدَنَا فَقَالَ مَنْ أَنْتَ فَتَسَمَّى لَهُ الْأَنْصَارِيُّ فَفَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالدُّعَاءِ فَأَكْثَرَ مِنْهُ قَالَ أَبُو رَيْحَانَةَ فَلَمَّا سَمِعْتُ مَا دَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ أَنَا رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ ادْنُهْ فَدَنَوْتُ فَقَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ فَقُلْتُ أَنَا أَبُو رَيْحَانَةَ فَدَعَا بِدُعَاءٍ هُوَ دُونَ مَا دَعَا لِلْأَنْصَارِيِّ ثُمَّ قَالَ حُرِّمَتْ النَّارُ عَلَى عَيْنٍ دَمَعَتْ أَوْ بَكَتْ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَحُرِّمَتْ النَّارُ عَلَى عَيْنٍ سَهِرَتْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ قَالَ حُرِّمَتْ النَّارُ عَلَى عَيْنٍ أُخْرَى ثَالِثَةٍ لَمْ يَسْمَعْهَا مُحَمَّدُ بْنُ سُمَيْرٍ وَقَالَ غَيْرُهُ يَعْنِي غَيْرَ زَيْدٍ أَبُو عَلِيٍّ الْجَنَبِيُّ

Esan digu [Zaid bin Al Habhab] esan; esan dit [Abdurrahman bin Syuraikh] esan zuen; Entzun diot [Muhammad bin Sumair Ar-Ru'aini] esaten; Entzun diot [Abu 'Amir At-Tujibi] nire aitari esaten; eta beste batzuek esan zuten; Al Janabi, hots, Zaid Abu Aliz gain, hots, Al Janabi esan zuen; Entzun dut [Abu Raihanah] esaten; 'Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-ekin geunden gerra batean, gau batean nahiko altu zegoen toki batera iritsi ginen, gero gaua bertan pasa genuen. Hotz handia sentitu genuen, norbait lurrean zulo bat egiten ikusi nuen arte eta gero isilik egoteko leku bat egiten ikusi nuen arte, eta bere hajfah edo ezkutua jarri zuen zuloaren gainean'. Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-ek hori ikusi zuenean, hots egin zuen: «Nork zainduko gaitu gau hartan, eta bertuteak dituzten otoitzekin otoitz egingo dut haren alde!», esan zuen Ansar gizon batek; 'Ni naiz Allahren Mezularia'. orduan esan zuen: 'Nor zara zu', orduan Ansarrek bere izena esan zuen, Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam ireki zen otoitzarekin, otoitz askorekin. Abu Raihanah esan zuen; «Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallamek eskainitako otoitza entzun nuenean, esan nuen; 'Etorriko naiz'. Esan zuen: 'Hurbil zaitez,' hurbildu nintzen, galdetu zidan: 'Nor zara zu?'. dio; «Ni Abu Raihanah naiz», orduan beste otoitz bat egin zion Ansar-i. Esan zuen: 'Infernua debekatuta dago Allah-ren beldurraren beldurrez negar malkoak edo negar egiten duten begientzat eta infernua debekatua dago Ala-ren bidea zaintzen duten begientzat', edo esan zuen; «Edo debekatuta egongo da infernura beste begi batzuentzat — profetak hirugarren aldiz aipatu zituenak— Muhammad bin Sumairrek eta besteek esaten entzun ez zutenak; hots, Zaid Abu Ali Al Janabitik aparte.