Aku menjual baju besi, membeli kebun di Bani Salamah, itu harta pertama di masa Islam

इमाम बुखारी : 6635

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ مَنْ لَهُ بَيِّنَةٌ عَلَى قَتِيلٍ قَتَلَهُ فَلَهُ سَلَبُهُ فَقُمْتُ لِأَلْتَمِسَ بَيِّنَةً عَلَى قَتِيلِي فَلَمْ أَرَ أَحَدًا يَشْهَدُ لِي فَجَلَسْتُ ثُمَّ بَدَا لِي فَذَكَرْتُ أَمْرَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَائِهِ سِلَاحُ هَذَا الْقَتِيلِ الَّذِي يَذْكُرُ عِنْدِي قَالَ فَأَرْضِهِ مِنْهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلَّا لَا يُعْطِهِ أُصَيْبِغَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعَ أَسَدًا مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَدَّاهُ إِلَيَّ فَاشْتَرَيْتُ مِنْهُ خِرَافًا فَكَانَ أَوَّلَ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُقَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ عَنْ اللَّيْثِ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَدَّاهُ إِلَيَّ وَقَالَ أَهْلُ الْحِجَازِ الْحَاكِمُ لَا يَقْضِي بِعِلْمِهِ شَهِدَ بِذَلِكَ فِي وِلَايَتِهِ أَوْ قَبْلَهَا وَلَوْ أَقَرَّ خَصْمٌ عِنْدَهُ لِآخَرَ بِحَقٍّ فِي مَجْلِسِ الْقَضَاءِ فَإِنَّهُ لَا يَقْضِي عَلَيْهِ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ حَتَّى يَدْعُوَ بِشَاهِدَيْنِ فَيُحْضِرَهُمَا إِقْرَارَهُ وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِرَاقِ مَا سَمِعَ أَوْ رَآهُ فِي مَجْلِسِ الْقَضَاءِ قَضَى بِهِ وَمَا كَانَ فِي غَيْرِهِ لَمْ يَقْضِ إِلَّا بِشَاهِدَيْنِ وَقَالَ آخَرُونَ مِنْهُمْ بَلْ يَقْضِي بِهِ لِأَنَّهُ مُؤْتَمَنٌ وَإِنَّمَا يُرَادُ مِنْ الشَّهَادَةِ مَعْرِفَةُ الْحَقِّ فَعِلْمُهُ أَكْثَرُ مِنْ الشَّهَادَةِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ يَقْضِي بِعِلْمِهِ فِي الْأَمْوَالِ وَلَا يَقْضِي فِي غَيْرِهَا وَقَالَ الْقَاسِمُ لَا يَنْبَغِي لِلْحَاكِمِ أَنْ يُمْضِيَ قَضَاءً بِعِلْمِهِ دُونَ عِلْمِ غَيْرِهِ مَعَ أَنَّ عِلْمَهُ أَكْثَرُ مِنْ شَهَادَةِ غَيْرِهِ وَلَكِنَّ فِيهِ تَعَرُّضًا لِتُهَمَةِ نَفْسِهِ عِنْدَ الْمُسْلِمِينَ وَإِيقَاعًا لَهُمْ فِي الظُّنُونِ وَقَدْ كَرِهَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظَّنَّ فَقَالَ إِنَّمَا هَذِهِ صَفِيَّةُ

हे आम्हाला [कुतायबाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अल-लायथ इब्न सा'द] यांच्याकडून, [यह्या] यांच्याकडून, [उमर इब्न कत्सिर] यांच्याकडून आणि [अबू मुहम्मद, अबू कत्दाह यांचा मुक्त केलेला दास] यांच्याकडून हस्तांतरित केले, ज्यांनी सांगितले: अल्लाहचे शांति आणि आशीर्वाद त्याच्यावर असोत, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी हवाईनच्या लढाईदरम्यान म्हटले: "ज्याच्याकडे लढाईत मारल्याचा पुरावा असेल, त्याला त्याने आणलेले लूट मिळेल." म्हणून मी (अबू कत्दा) लगेच उठलो आणि मी मारलेल्या शत्रूचा पुरावा शोधू लागलो, परंतु मला कोणीही साक्षीदार सापडला नाही. मग मी बसलो आणि मी माझा प्रकरण पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे मांडण्याची पुढाकार घेतली. मग त्याच्यासोबत बसलेला एक साथीदार म्हणाला: 'ज्या ठार झालेल्या माणसाचे शस्त्र, ज्याचा [अबू कतादा] सतत उल्लेख करतो, ते माझ्या ताब्यात आहे.' त्या माणसाने पुढे म्हटले: 'कृपया अबू कतादा यांना ते मला देण्यास सांगा!' मग अबू बक्र यांनी हस्तक्षेप करून म्हटले: 'कदापि नाही, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) तुम्हाला, एका चिमणीला, तो लूट देणे अशक्य आहे, तर अल्लाहसाठी आणि त्यांच्या प्रेषितासाठी लढणारा अल्लाहचा एक सिंह (अर्थात अबू कतादा) सोडून.' मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मला ती लूट दिली, आणि मी नंतर एक गिबास विकत घेतले. आणि तीच पहिली संपत्ती होती जी मी गुंतवली. [अब्दुल्ला] यांनी [अल-लैथ] यांच्याकडून मला सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) उठले आणि ते मला दिले. हेजाजचे विद्वान असा विचार मांडतात की न्यायाधीशाला केवळ आपल्या स्वतःच्या ज्ञानावरून, ज्याची तो सुनावणी दरम्यान किंवा त्यापूर्वी साक्ष देतो, त्या आधारावर निर्णय देण्याचा अधिकार नाही, जरी प्रतिवादीने न्यायालयात विरोधी पक्षाकडे खरोखरच अधिकार असल्याची कबुली दिली तरीही. त्यापैकी काहींनी असे मत मांडले की तो दोन साक्षीदारांना बोलावल्याशिवाय निर्णय देण्याचा अधिकार राखून ठेवतो, त्यानंतर न्यायाधीश आपला निर्णय जाहीर करतो. इराकच्या विद्वानांच्या मते, न्यायाधीशाने न्यायालयीन खोलीत जे काही ऐकले किंवा पाहिले, त्यावर तो निर्णय देऊ शकतो; परंतु जर ते न्यायालयीन खोलीबाहेर घडले, तर तो दोन साक्षीदारांना बोलावल्याशिवाय निर्णय देऊ शकत नाही. त्यापैकी आणखी एका गटाचे मत होते की 'न्यायालयीन खोलीबाहेरही तो (दोन साक्षीदारांना बोलावल्याशिवाय) निर्णय देऊ शकतो, कारण न्यायाधीश विश्वासार्ह व्यक्ती असतो आणि साक्ष देण्याचा उद्देश फक्त सत्य शोधणे आहे; प्रत्यक्षात, न्यायाधीशाचे ज्ञान इतर साक्षीदारांच्या ज्ञानापेक्षा खूपच अधिक असते.' तथापि, अशा पद्धतीमुळे त्यावर मुसलमानांमध्ये आरोप लागतात आणि त्यांना शंका निर्माण होते, (ज्याप्रमाणे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) संशयाला अत्यंत नापसंत करत होते, जसे त्यांच्या दोन साथीदारांनी त्यांच्यावर निराधार संशय व्यक्त केला तेव्हा ते एका स्त्रीसोबत चालत होते; पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी ताबडतोब त्यांचा संशय दूर करून म्हटले: 'जाणून घ्या की ही स्त्री शफिय्याह (माझी पत्नी) आहे.'