Aku menjual baju besi, membeli kebun di Bani Salamah, itu harta pertama di masa Islam

इमाम बुखारी : 3978

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَخَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ فَرَأَيْتُ رَجُلًا مِنْ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلَا رَجُلًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَضَرَبْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ بِالسَّيْفِ فَقَطَعْتُ الدِّرْعَ وَأَقْبَلَ عَلَيَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ مَا بَالُ النَّاسِ قَالَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ رَجَعُوا وَجَلَسَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ قَتَلَ قَتِيلًا لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ قَالَ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ قَالَ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ فَقُمْتُ فَقَالَ مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ رَجُلٌ صَدَقَ وَسَلَبُهُ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنِّي فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لَاهَا اللَّهِ إِذًا لَا يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُعْطِيَكَ سَلَبَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ فَأَعْطِهِ فَأَعْطَانِيهِ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لَأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الْإِسْلَامِوَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمَ حُنَيْنٍ نَظَرْتُ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ يُقَاتِلُ رَجُلًا مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَآخَرُ مِنْ الْمُشْرِكِينَ يَخْتِلُهُ مِنْ وَرَائِهِ لِيَقْتُلَهُ فَأَسْرَعْتُ إِلَى الَّذِي يَخْتِلُهُ فَرَفَعَ يَدَهُ لِيَضْرِبَنِي وَأَضْرِبُ يَدَهُ فَقَطَعْتُهَا ثُمَّ أَخَذَنِي فَضَمَّنِي ضَمًّا شَدِيدًا حَتَّى تَخَوَّفْتُ ثُمَّ تَرَكَ فَتَحَلَّلَ وَدَفَعْتُهُ ثُمَّ قَتَلْتُهُ وَانْهَزَمَ الْمُسْلِمُونَ وَانْهَزَمْتُ مَعَهُمْ فَإِذَا بِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي النَّاسِ فَقُلْتُ لَهُ مَا شَأْنُ النَّاسِ قَالَ أَمْرُ اللَّهِ ثُمَّ تَرَاجَعَ النَّاسُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَقَامَ بَيِّنَةً عَلَى قَتِيلٍ قَتَلَهُ فَلَهُ سَلَبُهُ فَقُمْتُ لِأَلْتَمِسَ بَيِّنَةً عَلَى قَتِيلِي فَلَمْ أَرَ أَحَدًا يَشْهَدُ لِي فَجَلَسْتُ ثُمَّ بَدَا لِي فَذَكَرْتُ أَمْرَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَائِهِ سِلَاحُ هَذَا الْقَتِيلِ الَّذِي يَذْكُرُ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلَّا لَا يُعْطِهِ أُصَيْبِغَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعَ أَسَدًا مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَدَّاهُ إِلَيَّ فَاشْتَرَيْتُ مِنْهُ خِرَافًا فَكَانَ أَوَّلَ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الْإِسْلَامِ

हे आम्हाला [अब्दुल्ला बिन युसुफ] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [मालिक] यांनी [यह्या बिन सईद] यांच्याकडून, [उमर बिन कथीर बिन अफलाह] यांच्याकडून, [अबू मुहम्मद, अबू कतादा यांचा माजी दास] यांच्याकडून, [अबू कतादा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: 'आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत हुनैनच्या लढाईसाठी निघालो. आम्ही लढत असताना मुसलमानांमध्ये वाद झाला, पण मग मी एका बहुदेववाद्याला एका मुसलमानाचा पाठलाग करताना पाहिले. मी त्वरीत माझ्या तलवारीने त्या बहुदेववाद्याच्या खांद्याच्या टेंडनवरून मागून वार केला आणि त्याचे कवच फोडले. अचानक तो माणूस माझ्याकडे वळला आणि मला पकडले, पण मला त्याच्यावर मृत्यूचा घाणेरडा वास आला आणि तो मरण पावला, त्यामुळे मी त्याच्यापासून मुक्त झालो. मग मी उमर इब्न अल-खत्ताब यांच्याकडे गेलो आणि विचारले, 'लोक काय झाले?' त्याने उत्तर दिले, 'ते सर्वशक्तिमान आणि श्रेष्ठ अल्लाहच्या हाती आहे.' मग साथी परत आले आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) बसले आणि जाहीर केले: 'जो शत्रू मारू शकेल आणि त्याच्याकडे पुरावा असेल, त्यालाच लूट मिळेल.' म्हणून मी (अबू कतादा) म्हणालो, 'माझ्यासाठी कोणी साक्ष देईल का?' मग मी बसलो. त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पूर्वी जे सांगितले होते तेच पुन्हा सांगितले. मग मी दुसऱ्यांदा उभा राहिलो आणि म्हणालो, "माझ्यासाठी कोणी साक्ष देईल का?" मग मी बसलो. नंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी तशाच शब्दांत पुन्हा सांगितले. मी पुन्हा उभा राहिलो, पण पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले, "अbu कतादा, तुझी गरज काय आहे?" मग मी त्याला माझ्या सर्व कृत्यांची माहिती दिली. अचानक एक साथीदार उभा राहिला आणि म्हणाला, 'अबू कतादा बरोबर आहे, आणि लूट माझ्याकडे आहे; कृपया त्याला माझ्यावर समाधानी होण्यासाठी पटवून घ्या!' त्याच क्षणी अबू बक्र पुढे आले आणि म्हणाले, 'अल्लाहच्या शपथाने, हे होऊ शकत नाही. एखाद्या माणसाने अल्लाहच्या सिंहांपैकी एकाला (म्हणजे अबू कतादाला), जो अल्लाह आणि त्याच्या प्रेषिताच्या मार्गात लढला, त्याला लूट देणे योग्य नाही!" पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "अबू बक्र बरोबर आहेत; लूट अबू कतादाला द्या!" मग त्या माणसाने ती लूट मला दिली. मग त्या लूटमालातून मी बनी सलीमामध्ये एक बाग विकत घेतली, आणि ती माझ्या मुसलमान काळातील पहिली मालमत्ता होती. दरम्यान, [लैथ] म्हणाले: [यह्या बिन सईद] यांनी मला [उमर बिन कथीर बिन अफलाह] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून [अबू मुहम्मद], मुक्त केलेल्या दासाकडून सांगितले- अबू कतादाह यांनी सांगितले: 'हुनैनच्या लढाईत मी एका मुसलमानाला बहुदेववादीशी लढताना पाहिले, तर त्याचा दुसरा बहुदेववादी शत्रू त्याच्या मागे लपून बसला होता, त्याला ठार करण्याचा इरादा बाळगत. म्हणून मी त्या लपलेल्या शत्रूचा पाठलाग केला; त्याने माझ्यावर वार करण्यासाठी तलवार उचलली, पण मी आधीच त्याच्या हातावर वार करून तो कापून टाकला. त्या माणसाने मला घट्ट धरून ठेवले होते, इतक्या घट्ट की मलाही भीती वाटू लागली, पण हळूहळू त्याची ताकद कमी होत गेली, आणि अखेरीस मी त्याला खाली पटकून ठार मारले. मग मुसलमान विखुरले, आणि मीही त्यांच्यासोबत विखुरलो, पण नंतर पाहतो तेव्हा उमर बिन खत्ताब अजूनही मुसलमानांमध्ये होते, म्हणून मी त्यांना विचारले, 'आमचे काय होणार?' उमर म्हणाले, 'अल्लाच ठरवेल!' मग साहाबी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेले आणि त्यांनी जाहीर केले, 'ज्याच्याकडे त्याने मारलेल्या बळीचा पुरावा असेल, त्याला लूट मिळेल.' म्हणून मी ताबडतोब त्या लढाईत मी ज्याला मारले होते त्याचा पुरावा शोधण्यासाठी उभा राहिलो, पण मला माझ्या हत्येचे साक्षीदार होण्यासाठी कोणीही तयार दिसले नाही. म्हणून मी बसलो, मग मी स्वतः पुढाकार घेऊन पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना माझ्या शंका मांडल्या. त्याच वेळी, त्यातील एका माणसाने म्हटले; "त्याने ज्या माणसाला मारले, त्याचं शस्त्र, ज्याचा अबू कतादा नेहमी उल्लेख करतो, ते माझ्याकडे आहे; कृपया त्याची परवानगी घ्या!" तेव्हा अबू बक्र यांनी ताबडतोब म्हटले, 'अजिबात नाही, असे होऊच शकत नाही; पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ते शस्त्र फक्त कुरैशच्या चिमणीला कधीच देणार नाहीत'—अबू बक्र यांचा त्या माणसाला अपमानजनक टोमणा—'जेव्हा त्यांनी अल्लाहचे आणि त्यांच्या पैगंबराचे (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) रक्षण करण्यासाठी लढणारा अल्लाहचा सिंह (अबू कतादा यांचे टोपणनाव) मागे सोडला आहे.' मग अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शान्ती व आशीर्वाद असोत, उठले. मग त्या माणसाने आपले शस्त्र मला दिले, ज्याच्या साहाय्याने मी एक भूखंड विकत घेतला. तेच माझे इस्लाममध्ये प्राप्त झालेले पहिलेच धन होते.