Dikumpulkan telanjang dan tidak dikhitan. firman AL-ANBIYA' ayat 104

Imam Ahmad : 15464

قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الْوَاحِدِ الْمَكِّيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ بَلَغَنِي حَدِيثٌ عَنْ رَجُلٍ سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَرَيْتُ بَعِيرًا ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَيْهِ رَحْلِي فَسِرْتُ إِلَيْهِ شَهْرًا حَتَّى قَدِمْتُ عَلَيْهِ الشَّامَ فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسٍ فَقُلْتُ لِلْبَوَّابِ قُلْ لَهُ جَابِرٌ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ قُلْتُ نَعَمْ فَخَرَجَ يَطَأُ ثَوْبَهُ فَاعْتَنَقَنِي وَاعْتَنَقْتُهُ فَقُلْتُ حَدِيثًا بَلَغَنِي عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْقِصَاصِ فَخَشِيتُ أَنْ تَمُوتَ أَوْ أَمُوتَ قَبْلَ أَنْ أَسْمَعَهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَوْ قَالَ الْعِبَادُ عُرَاةً غُرْلًا بُهْمًا قَالَ قُلْنَا وَمَا بُهْمًا قَالَ لَيْسَ مَعَهُمْ شَيْءٌ ثُمَّ يُنَادِيهِمْ بِصَوْتٍ يَسْمَعُهُ مِنْ قُرْبٍ أَنَا الْمَلِكُ أَنَا الدَّيَّانُ وَلَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَنْ يَدْخُلَ النَّارَ وَلَهُ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَقٌّ حَتَّى أَقُصَّهُ مِنْهُ وَلَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ وَلِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ عِنْدَهُ حَقٌّ حَتَّى أَقُصَّهُ مِنْهُ حَتَّى اللَّطْمَةُ قَالَ قُلْنَا كَيْفَ وَإِنَّا إِنَّمَا نَأْتِي اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عُرَاةً غُرْلًا بُهْمًا قَالَ بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ

-Әхмәт бин Хәнбал радлиаллху'анһу- тигән; беҙгә [Йәзид бин Һарун] әйткән; беҙгә [Хәммәт бин Яхъя] [Әл-Ҡасим бин Ғәбдел Вахид Әл-Маки] [Ғабдулла бин Мөхәммәт бин Ғәҡил] [Джәбир бин Абдулла] әйткәнен ишеткән; Миңә Аллаһ Рәсүленән ишеткән бер кешенән бер хәҙис килде, мин аҡсалата дөйә һатып алдым, кәрәк-яраҡтарымды ныҡ итеп бәйләнем һәм юлымды бер айға уның менән осрашыуға йүнәлттем. Артабан мин уны тап Шәмдә осраттым, мин ул кешенең [Ғабдулла бин Өнәйс] икәнен белмәнем. Мин ишек һаҡсыһына: “Әйт, ишек төбөндә Джәбир көтә”, – тинем. Шунан һораны, һин Ибн Абдулла, мин яуап бирҙем, Эйе. Шунан кейеменә баҫып сыҡты, ул мине ҡосаҡланы һәм яуап итеп мин дә уны ҡосаҡланым, тинем; Һеҙҙән миңә бер хәҙис килде, һеҙ Аллаһ Рәсүленән ҡисса мәсьәләһе тураһында ишеттегеҙ, һеҙ үлерһегеҙ йәки мин уны ишеткәнсе үлермен тип борсолам. -Ғабдулла бин Үнәис- тигән; Мин Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһиүәссәләмдең: «Ҡиәмәт көнөндә кешеләр йыйыласаҡ», - йәки ҡолдар һүҙҙәре менән - яланғас, сөннәтһеҙ һәм бухман хәлендә тип әйткәнен ишеттем, шунан һуң беҙ: «Нимә ул бухман?» Ул: «Бер генә кейем ебе лә кеймәй», — тине, шунан яҡындан тауыш уларҙы саҡырҙы: «Мин батша һәм мин Дайян – үс алыусы – тамуҡта йәшәүсегә, мин уға хоҡуғын биргәнсе, ожмах халҡынан кемгәлер өҫтөнән хоҡуғы булғанда, тамуҡҡа барыу ярамай». Мин уға хоҡуҡтарын биргәнсе, йәһәннәм әһелдәренән кемдеңдер үҙенә хоҡуҡтары булғанда, ожмахҡа инеүе лә ярамай. Хатта бер ҡаты һуғыу ҙа. -Джәбир бин Абдулла- тигән; беҙ һорайбыҙ, Нисек? Беҙ Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәлләгә яланғас һәм сөннәтһеҙ, бер еп тә кеймәй киләбеҙме? һуңынан: «Һин яҡшылыҡ һәм яманлыҡ менән киләһең», — тигән.