Imam Ahmad : 14879
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي سُفْيَانَ سَمِعَهُ مِنْ مُسْلِمِ بْنِ ثَفِنَةَ قَالَ اسْتَعْمَلَ ابْنُ عَلْقَمَةَ أَبِي عَلَى عِرَافَةِ قَوْمِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يُصَدِّقَهُمْ قَالَ فَبَعَثَنِي أَبِي فِي طَائِفَةٍ لِآتِيَهُ بِصَدَقَتِهِمْ قَالَ فَخَرَجْتُ حَتَّى أَتَيْتُ شَيْخًا كَبِيرًا يُقَالُ لَهُ سِعْرٌ فَقُلْتُ إِنَّ أَبِي بَعَثَنِي إِلَيْكَ لِتُؤَدِّيَ صَدَقَةَ غَنَمِكَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي وَأَيُّ نَحْوٍ تَأْخُذُونَ قُلْتُ نَخْتَارُ حَتَّى إِنَّا لَنَشْبُرُ ضُرُوعَ الْغَنَمِ قَالَ ابْنَ أَخِي فَإِنِّي أُحَدِّثُكَ أَنِّي كُنْتُ فِي شِعْبٍ مِنْ هَذِهِ الشِّعَابِ فِي غَنَمٍ لِي عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَنِي رَجُلَانِ عَلَى بَعِيرٍ فَقَالَا نَحْنُ رَسُولَا النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْكَ لِتُؤَدِّيَ صَدَقَةَ غَنَمِكَ قُلْتُ مَا عَلَيَّ فِيهَا قَالَا شَاةٌ فَأَعْمِدُ إِلَى شَاةٍ قَدْ عَلِمْتُ مَكَانَهَا مُمْتَلِئَةٍ مَحْضًا وَشَحْمًا فَأَخْرَجْتُهَا إِلَيْهِمَا فَقَالَا هَذِهِ الشَّافِعُ الْحَائِلُ وَقَدْ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَأْخُذَ شَافِعًا قُلْتُ فَأَيُّ شَيْءٍ قَالَا عَنَاقًا جَذَعَةً أَوْ ثَنِيَّةً قَالَ فَأَعْمِدُ إِلَى عَنَاقٍ مُعْتَاطٍ قَالَ وَالْمُعْتَاطُ الَّتِي لَمْ تَلِدْ وَلَدًا وَقَدْ حَانَ وِلَادُهَا فَأَخْرَجْتُهَا إِلَيْهِمَا فَقَالَا نَاوِلْنَاهَا فَدَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا فَجَعَلَاهَا مَعَهُمَا عَلَى بَعِيرِهِمَا ثُمَّ انْطَلَقَا قَالَ عَبْد اللَّهِ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ كَذَا قَالَ وَكِيعٌ مُسْلِمُ بْنُ ثَفِنَةَ صُحِّفَ و قَالَ رَوْحٌ ابْنُ شُعْبَةَ وَهُوَ الصَّوَابُ و قَالَ أَبِي و قَالَ بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ هُوَ ذَا وَلَدُهُ هَاهُنَا يَعْنِي مُسْلِمَ بْنَ شُعْبَةَ
Esan digu [Waki'] esan digu [Zakariya bin Ishaq] ['Amr bin Abu Sufyan] [musulman bin Tsafinah] esana entzun duela; Ibn Al Qomah-ek nire aitari bere herriaren buruzagi izatea esleitu zion eta zakat biltzeko esan zion. -Radliyallahu'anhu musulmanak- esan zuen; Orduan nire aitak herri batera bidali ninduen beren zakat har nezan. Orduan, [Si'ir] izeneko agure baten bila atera nintzen, eta orduan esan nion: 'Nire aitak bidali nauzu zuregana, zakat ordain dezazun zure ahuntzei'. -agureak- esan zuen; «Ene anaiaren semea! zer ahuntza hartuko duzu? esan nuen; Utzidazu aukeratzen zure ahuntz-esnea neurtu arte. dio; Nire anaiaren semea, esango dizut muino batean nengoela sallallaahu'alaihiwasallam Profeta garaian nire ahuntzekin nengoela, bat-batean etorri zitzaizkidala [bi gizon] gameluetan zihoala eta esan zuten; zugana etorri zen sallallaahu'alaihiwasallam profetaren mezulariak gara, zure ahuntzei zakat ordain diezazuten, esan nuen; Zer behartuta nago hortik ateratzera? -Biak- esan zuen; ahuntz bat. Orduan, ahuntz batengana joan nintzen, haurdun eta gizen ikusi nuena, eta atera nion. Orduan biek esan zuten: "Hau ahuntza haurdun bat da, sallallaahu'alaihiwasallam Profetak ahuntza haurdun bat hartzea debekatu zigun arren", galdetu nion: "Orduan zer ahuntza mota? Biek esan zuten: «Sei eta urtebete bitarteko ahuntz bat, edo hiru urte besterik ez», esan zuen agureak; gero 'anaq-era joan nintzen -sei hilabete eta urtebete bitarteko ahuntz bat- mu'tath-era, esan zuen; mu'tath umeak erditu ezin dituen ahuntza da - gizena delako- umeak erditu ahal izateko garaia den arren, orduan biei atera nien eta biek esan zuten; «Eman iezaguzu, beraz, eman nien, biak gameluetan jarri eta alde egin zuten arte». Abdullahek esan zuen; "Nire aitari entzun diot hau esaten". Waki'k esan zuen; Bin Tsafinah musulmanaren izena irakurketa oker bat da. Rauhek esan zuen; zuzena Ibn Shu'bah da. Nire aitak eta Bisyr bin As-Sari esan zuten; LAA ILAAHA ILLA ALLAH, Hadith honetan bere semea da, hots, bin Syu'bah musulmana.