Imam Ahmad : 14246
حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ وَيُونُسُ قَالَا حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّهُ قَالَ رُمِيَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَطَعُوا أَكْحَلَهُ فَحَسَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّارِ فَانْتَفَخَتْ يَدُهُ فَحَسَمَهُ فَانْتَفَخَتْ يَدُهُ فَحَسَمَهُ أُخْرَى فَانْتَفَخَتْ يَدُهُ فَنَزَفَهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تُخْرِجْ نَفْسِي حَتَّى تُقِرَّ عَيْنِي مِنْ بَنِي قُرَيْظَةَ فَاسْتَمْسَكَ عِرْقُهُ فَمَا قَطَرَ قَطْرَةً حَتَّى نَزَلُوا عَلَى حُكْمِ سَعْدٍ فَأُرْسِلَ إِلَيْهِ فَحَكَمَ أَنْ تُقْتَلَ رِجَالُهُمْ وَيُسْتَحْيَا نِسَاؤُهُمْ وَذَرَارِيُّهُمْ لِيَسْتَعِينَ بِهِمْ الْمُسْلِمُونَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَبْتَ حُكْمَ اللَّهِ فِيهِمْ وَكَانُوا أَرْبَعَ مِائَةٍ فَلَمَّا فُرِغَ مِنْ قَتْلِهِمْ انْفَتَقَ عِرْقُهُ فَمَاتَ
Esan digu [Hujain] eta [Yunus] esan; esan digu [Al Laits bin Sa'd] [Abu Az Zubair] [Jabir], hain zuzen ere; Gerra garaian, Ahzab Sa'd bin Mu'adz jaurtiketa batek jo zuenez, besoko zainak moztu behar izan zizkioten -zainak anputatzea-. Sallallaahu'alaihi wasallam profetak kay metodoa erabiliz tratatu zuen - ikatzak erabiliz tratamendu metodo bat -. Orduan eskua puztu zitzaion. -Profeta sallallaahu'alaihi wasallam- errepikatu zuen berriro eta are gehiago puztu zen. Hori errepikatu zuten besteek, baina, itxuraz, puzten jarraitu zuen odola atera arte. -Sa'd bin Mu'adz Radliyallahu'anhu- hori ikusi zuenean, esan zuen; 'O Allah, ez hartu nire bizitza, nire arima Bani Quraidlah-en aferetatik bakean egon dadin', orduan odola gelditu zen. Eta ez zuen tanta bat ere isuri Sa'ad-en epaia jaso arte. Sa'ad deitua izan zen eta gizonak hil behar zirela erabaki zuen, emakumeak eta haurrak bizirik utzi eta musulmanei laguntzeko. Orduan Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Sa'dek haientzat erabaki duena zuzena da". Laurehun ziren. Gatibuak hiltzen amaitu zuenean, zainak moztu eta hil egin zen.