Imam Ahmad : 14246

حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ وَيُونُسُ قَالَا حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّهُ قَالَ رُمِيَ يَوْمَ الْأَحْزَابِ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَطَعُوا أَكْحَلَهُ فَحَسَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّارِ فَانْتَفَخَتْ يَدُهُ فَحَسَمَهُ فَانْتَفَخَتْ يَدُهُ فَحَسَمَهُ أُخْرَى فَانْتَفَخَتْ يَدُهُ فَنَزَفَهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تُخْرِجْ نَفْسِي حَتَّى تُقِرَّ عَيْنِي مِنْ بَنِي قُرَيْظَةَ فَاسْتَمْسَكَ عِرْقُهُ فَمَا قَطَرَ قَطْرَةً حَتَّى نَزَلُوا عَلَى حُكْمِ سَعْدٍ فَأُرْسِلَ إِلَيْهِ فَحَكَمَ أَنْ تُقْتَلَ رِجَالُهُمْ وَيُسْتَحْيَا نِسَاؤُهُمْ وَذَرَارِيُّهُمْ لِيَسْتَعِينَ بِهِمْ الْمُسْلِمُونَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَبْتَ حُكْمَ اللَّهِ فِيهِمْ وَكَانُوا أَرْبَعَ مِائَةٍ فَلَمَّا فُرِغَ مِنْ قَتْلِهِمْ انْفَتَقَ عِرْقُهُ فَمَاتَ

[Хөҗәйн] һәм [Юнус] безгә сөйләделәр; [Әл-Ләйс бин Сәгъд] безгә [Әбу әз-Зүбәйрдән] [Җәбирдән] ул болай диде: Әхзаб сугышында Сәгъд бин Муазга таш тигән, шуңа күрә алар аның кулындагы сеңерне кисәргә мәҗбүр булганнар - сеңерне кисеп алырга. Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәлам аны кай ысулы белән дәвалаган - яндыручы күмер кулланып дәвалау ысулы. Аннары аның кулы шешкән. -Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам - моны тагын бер кат кабатлаган, һәм ул тагын да шешкән. Башкалар да моны кабатлаган, ул кан киткәнче шешенгән. -Сәгъд бин Муаз радияллаһу галәйһи - моны күргәч, ул болай дигән: "Аллаһым, җаным Бәни Курайдла эшләреннән тынычланганчы, җанымны алма", аннары кан туктаган. Һәм алар Сәгъднең хөкемен алганчы, бер тамчы да тамчыламаган. Сәгъд чакырылды һәм ул ирләрне үтерергә, ә хатын-кызларны һәм балаларны исән калдырырга һәм мөселманнарга ярдәм итәргә карар кылды. Шуннан соң Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам: "Сәгъд алар өчен карар кылган нәрсә дөрес", - диде. Алар дүрт йөз кеше. Ул әсирләрне үтереп бетергәч, аның кан тамырлары киселде һәм ул үлде.