Memakan ikan paus yang terdampar di laut

Imam Ahmad : 13817

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ غَزَوْنَا جَيْشَ الْخَبَطِ وَأَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ فَجُعْنَا جُوعًا شَدِيدًا فَأَلْقَى لَنَا الْبَحْرُ حُوتًا لَمْ نَرَ مِثْلَهُ يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ وَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ عَظْمًا مِنْ عِظَامِهِ فَكَانَ الرَّاكِبُ يَمُرُّ تَحْتَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُخْبِرُ نَحْوًا مِنْ خَبَرِ عَمْرٍو هَذَا وَزَادَ فِيهِ قَالَ وَزَوَّدَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جِرَابًا مِنْ تَمْرٍ فَكَانَ يَقْبِضُ لَنَا قَبْضَةً قَبْضَةً ثُمَّ تَمْرَةً تَمْرَةً فَنَمْضُغُهَا وَنَشْرَبُ عَلَيْهَا الْمَاءَ حَتَّى اللَّيْلِ ثُمَّ نَفِدَ مَا فِي الْجِرَابِ فَكُنَّا نَجْتَنِي الْخَبَطَ بِقِسِيِّنَا فَجُعْنَا جُوعًا شَدِيدًا فَأَلْقَى لَنَا الْبَحْرُ حُوتًا مَيِّتًا فَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ غُزَاةٌ وَجِيَاعٌ فَكُلُوا فَأَكَلْنَا فَكَانَ أَبُو عُبَيْدَةَ يَنْصِبُ الضِّلَعَ مِنْ أَضْلَاعِهِ فَيَمُرُّ الرَّاكِبُ عَلَى بَعِيرِهِ تَحْتَهُ وَيَجْلِسُ النَّفَرُ الْخَمْسَةُ فِي مَوْضِعِ عَيْنِهِ فَأَكَلْنَا مِنْهُ وَادَّهَنَّا حَتَّى صَلَحَتْ أَجْسَامُنَا وَحَسُنَتْ سَحْنَاتُنَا قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ جَابِرٌ فَذَكَرْنَاهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رِزْقٌ أَخْرَجَهُ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنْ كَانَ مَعَكُمْ مِنْهُ شَيْءٌ فَأَطْعِمُونَاهُ قَالَ فَكَانَ مَعَنَا مِنْهُ شَيْءٌ فَأَرْسَلَ بِهِ إِلَيْهِ بَعْضُ الْقَوْمِ فَأَكَلَ مِنْهُ

اسان کي [محمد بن بڪر] ٻڌايو آهي [ابن جريج] مون کي [عمرو بن دينار] ٻڌايو آهي ته؛ مون [جابر بن عبدالله] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ اسان ابو عبيده بن جروح جي اڳواڻي ۾ خُباط جي لشڪر سان وڙهيو. اسان کي تمام گهڻي بک لڳي هئي، پوءِ سمنڊ مان هڪ وهيل مڇي اڇلائي وئي، جيڪا اسان اڳ ڪڏهن به نه ڏٺي هئي، ان جو نالو انبار مڇي هئي - هڪ قسم جي وهيل -. اسان ان کي اڌ مهيني تائين کاڌو، پوءِ ابو عبيده هڏيون کڻي ويا. جيڪي ماڻهو گاڏي هلائيندا آهن اهي هڏي جي هيٺان کان گذري ويندا آهن. اسان کي [محمد بن بڪر] ٻڌايو آهي ته [ابن جريج] مون کي ٻڌايو آهي ته [ابو الزبير] اصل ۾ [جابر بن عبدالله] کي ابن عمرو جي حديث ٻڌائيندي ٻڌو آهي جنهن ۾ اضافو ڪيو ويو آهي، '-جابر بن عبدالله رضي الله عنهما- چيو؛' رسول الله صلي الله عليه وسلم اسان کي کجورن جو هڪ ٿيلهو ڏنو، پوءِ اسان مان هر هڪ هڪ ٿيلهو کنيو، پوءِ هڪ کجور، پوءِ هڪ کجور، ۽ اسان انهن کي چٻاڙيو. اسان رات ٿيڻ تائين پاڻي پيتو، پوءِ اسان جا ٿيلها خالي هئا، پوءِ اسان پنهنجن ٿيلهن سان پنن کي ڪٽيو، ۽ اسان کي سخت بک لڳي وئي. اوچتو سمنڊ هڪ مئل وهيل کي الٽي ڪري ڇڏيو. ابو عبيده چيو: توهان کي اڃايل ۽ بکايل هجڻ گهرجي، کائو! تنهنڪري اسان کاڌو. ابو عبيده مڇي جي پسلي رکي، ته جيئن هڪ سوار ان جي هيٺان گذري وڃي، ۽ پنج ماڻهو ان جي اک جي جاءِ تي ويهي سگهن جتي ان جي اک هئي. اسان ان کي کاڌو ۽ ان مان تيل ڪڍيو جيستائين اسان جا جسم ٻيهر صحتمند ٿي ويا ۽ اسان جي چمڙي بهتر ٿي وئي. - جابر بن عبدالله رضي الله عنهما چيو: جڏهن اسان مديني پهتاسين ته جابر چيو: اسان اهو رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ٻڌايو، ۽ پاڻ فرمايو: 'اهو اهو رزق آهي جيڪو الله توهان کي ڏنو آهي، جيڪڏهن ڪجهه بچيو آهي ته اسان وٽ آڻيو.' - جابر بن عبدالله رضي الله عنهما چيو؛ اهو ظاهر ٿيو ته اسان مان ڪجهه باقي مان ٿورو ورتو ۽ پوءِ ان کي کڻي آيا. پوءِ هن اهو کاڌو.