Mengaku anak padahal dia tahu bukan anaknya telah kafir dan siapa mengaku dirinya dari suatu kaum padahal bukan bersiaplah menempati neraka

Imam Bukhari : 6328

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكُنْتُ أُقْرِئُ رِجَالًا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ مِنْهُمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فَبَيْنَمَا أَنَا فِي مَنْزِلِهِ بِمِنًى وَهُوَ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي آخِرِ حَجَّةٍ حَجَّهَا إِذْ رَجَعَ إِلَيَّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَالَ لَوْ رَأَيْتَ رَجُلًا أَتَى أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ الْيَوْمَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلْ لَكَ فِي فُلَانٍ يَقُولُ لَوْ قَدْ مَاتَ عُمَرُ لَقَدْ بَايَعْتُ فُلَانًا فَوَاللَّهِ مَا كَانَتْ بَيْعَةُ أَبِي بَكْرٍ إِلَّا فَلْتَةً فَتَمَّتْ فَغَضِبَ عُمَرُ ثُمَّ قَالَ إِنِّي إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَقَائِمٌ الْعَشِيَّةَ فِي النَّاسِ فَمُحَذِّرُهُمْ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَغْصِبُوهُمْ أُمُورَهُمْ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَا تَفْعَلْ فَإِنَّ الْمَوْسِمَ يَجْمَعُ رَعَاعَ النَّاسِ وَغَوْغَاءَهُمْ فَإِنَّهُمْ هُمْ الَّذِينَ يَغْلِبُونَ عَلَى قُرْبِكَ حِينَ تَقُومُ فِي النَّاسِ وَأَنَا أَخْشَى أَنْ تَقُومَ فَتَقُولَ مَقَالَةً يُطَيِّرُهَا عَنْكَ كُلُّ مُطَيِّرٍ وَأَنْ لَا يَعُوهَا وَأَنْ لَا يَضَعُوهَا عَلَى مَوَاضِعِهَا فَأَمْهِلْ حَتَّى تَقْدَمَ الْمَدِينَةَ فَإِنَّهَا دَارُ الْهِجْرَةِ وَالسُّنَّةِ فَتَخْلُصَ بِأَهْلِ الْفِقْهِ وَأَشْرَافِ النَّاسِ فَتَقُولَ مَا قُلْتَ مُتَمَكِّنًا فَيَعِي أَهْلُ الْعِلْمِ مَقَالَتَكَ وَيَضَعُونَهَا عَلَى مَوَاضِعِهَا فَقَالَ عُمَرُ أَمَا وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَأَقُومَنَّ بِذَلِكَ أَوَّلَ مَقَامٍ أَقُومُهُ بِالْمَدِينَةِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فِي عُقْبِ ذِي الْحَجَّةِ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ عَجَّلْتُ الرَّوَاحَ حِينَ زَاغَتْ الشَّمْسُ حَتَّى أَجِدَ سَعِيدَ بْنَ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ جَالِسًا إِلَى رُكْنِ الْمِنْبَرِ فَجَلَسْتُ حَوْلَهُ تَمَسُّ رُكْبَتِي رُكْبَتَهُ فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ خَرَجَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَلَمَّا رَأَيْتُهُ مُقْبِلًا قُلْتُ لِسَعِيدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ لَيَقُولَنَّ الْعَشِيَّةَ مَقَالَةً لَمْ يَقُلْهَا مُنْذُ اسْتُخْلِفَ فَأَنْكَرَ عَلَيَّ وَقَالَ مَا عَسَيْتَ أَنْ يَقُولَ مَا لَمْ يَقُلْ قَبْلَهُ فَجَلَسَ عُمَرُ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُونَ قَامَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي قَائِلٌ لَكُمْ مَقَالَةً قَدْ قُدِّرَ لِي أَنْ أَقُولَهَا لَا أَدْرِي لَعَلَّهَا بَيْنَ يَدَيْ أَجَلِي فَمَنْ عَقَلَهَا وَوَعَاهَا فَلْيُحَدِّثْ بِهَا حَيْثُ انْتَهَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ وَمَنْ خَشِيَ أَنْ لَا يَعْقِلَهَا فَلَا أُحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَكْذِبَ عَلَيَّ إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ فَكَانَ مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ آيَةُ الرَّجْمِ فَقَرَأْنَاهَا وَعَقَلْنَاهَا وَوَعَيْنَاهَا رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ فَأَخْشَى إِنْ طَالَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ وَاللَّهِ مَا نَجِدُ آيَةَ الرَّجْمِ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ أَنْزَلَهَا اللَّهُ وَالرَّجْمُ فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أُحْصِنَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ إِذَا قَامَتْ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ الْحَبَلُ أَوْ الِاعْتِرَافُ ثُمَّ إِنَّا كُنَّا نَقْرَأُ فِيمَا نَقْرَأُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ أَنْ لَا تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ فَإِنَّهُ كُفْرٌ بِكُمْ أَنْ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ أَوْ إِنَّ كُفْرًا بِكُمْ أَنْ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ أَلَا ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُطْرُونِي كَمَا أُطْرِيَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَقُولُوا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ ثُمَّ إِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّ قَائِلًا مِنْكُمْ يَقُولُ وَاللَّهِ لَوْ قَدْ مَاتَ عُمَرُ بَايَعْتُ فُلَانًا فَلَا يَغْتَرَّنَّ امْرُؤٌ أَنْ يَقُولَ إِنَّمَا كَانَتْ بَيْعَةُ أَبِي بَكْرٍ فَلْتَةً وَتَمَّتْ أَلَا وَإِنَّهَا قَدْ كَانَتْ كَذَلِكَ وَلَكِنَّ اللَّهَ وَقَى شَرَّهَا وَلَيْسَ مِنْكُمْ مَنْ تُقْطَعُ الْأَعْنَاقُ إِلَيْهِ مِثْلُ أَبِي بَكْرٍ مَنْ بَايَعَ رَجُلًا عَنْ غَيْرِ مَشُورَةٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَلَا يُبَايَعُ هُوَ وَلَا الَّذِي بَايَعَهُ تَغِرَّةً أَنْ يُقْتَلَا وَإِنَّهُ قَدْ كَانَ مِنْ خَبَرِنَا حِينَ تَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْأَنْصَارَ خَالَفُونَا وَاجْتَمَعُوا بِأَسْرِهِمْ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ وَخَالَفَ عَنَّا عَلِيٌّ وَالزُّبَيْرُ وَمَنْ مَعَهُمَا وَاجْتَمَعَ الْمُهَاجِرُونَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقُلْتُ لِأَبِي بَكْرٍ يَا أَبَا بَكْرٍ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى إِخْوَانِنَا هَؤُلَاءِ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْطَلَقْنَا نُرِيدُهُمْ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنْهُمْ لَقِيَنَا مِنْهُمْ رَجُلَانِ صَالِحَانِ فَذَكَرَا مَا تَمَالَأَ عَلَيْهِ الْقَوْمُ فَقَالَا أَيْنَ تُرِيدُونَ يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ فَقُلْنَا نُرِيدُ إِخْوَانَنَا هَؤُلَاءِ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَا لَا عَلَيْكُمْ أَنْ لَا تَقْرَبُوهُمْ اقْضُوا أَمْرَكُمْ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّهُمْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَاهُمْ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَإِذَا رَجُلٌ مُزَمَّلٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالُوا هَذَا سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ فَقُلْتُ مَا لَهُ قَالُوا يُوعَكُ فَلَمَّا جَلَسْنَا قَلِيلًا تَشَهَّدَ خَطِيبُهُمْ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَنَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ وَكَتِيبَةُ الْإِسْلَامِ وَأَنْتُمْ مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ رَهْطٌ وَقَدْ دَفَّتْ دَافَّةٌ مِنْ قَوْمِكُمْ فَإِذَا هُمْ يُرِيدُونَ أَنْ يَخْتَزِلُونَا مِنْ أَصْلِنَا وَأَنْ يَحْضُنُونَا مِنْ الْأَمْرِ فَلَمَّا سَكَتَ أَرَدْتُ أَنْ أَتَكَلَّمَ وَكُنْتُ قَدْ زَوَّرْتُ مَقَالَةً أَعْجَبَتْنِي أُرِيدُ أَنْ أُقَدِّمَهَا بَيْنَ يَدَيْ أَبِي بَكْرٍ وَكُنْتُ أُدَارِي مِنْهُ بَعْضَ الْحَدِّ فَلَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى رِسْلِكَ فَكَرِهْتُ أَنْ أُغْضِبَهُ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَكَانَ هُوَ أَحْلَمَ مِنِّي وَأَوْقَرَ وَاللَّهِ مَا تَرَكَ مِنْ كَلِمَةٍ أَعْجَبَتْنِي فِي تَزْوِيرِي إِلَّا قَالَ فِي بَدِيهَتِهِ مِثْلَهَا أَوْ أَفْضَلَ مِنْهَا حَتَّى سَكَتَ فَقَالَ مَا ذَكَرْتُمْ فِيكُمْ مِنْ خَيْرٍ فَأَنْتُمْ لَهُ أَهْلٌ وَلَنْ يُعْرَفَ هَذَا الْأَمْرُ إِلَّا لِهَذَا الْحَيِّ مِنْ قُرَيْشٍ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ نَسَبًا وَدَارًا وَقَدْ رَضِيتُ لَكُمْ أَحَدَ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ فَبَايِعُوا أَيَّهُمَا شِئْتُمْ فَأَخَذَ بِيَدِي وَبِيَدِ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ وَهُوَ جَالِسٌ بَيْنَنَا فَلَمْ أَكْرَهْ مِمَّا قَالَ غَيْرَهَا كَانَ وَاللَّهِ أَنْ أُقَدَّمَ فَتُضْرَبَ عُنُقِي لَا يُقَرِّبُنِي ذَلِكَ مِنْ إِثْمٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَتَأَمَّرَ عَلَى قَوْمٍ فِيهِمْ أَبُو بَكْرٍ اللَّهُمَّ إِلَّا أَنْ تُسَوِّلَ إِلَيَّ نَفْسِي عِنْدَ الْمَوْتِ شَيْئًا لَا أَجِدُهُ الْآنَ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَنَا جُذَيْلُهَا الْمُحَكَّكُ وَعُذَيْقُهَا الْمُرَجَّبُ مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ فَكَثُرَ اللَّغَطُ وَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ حَتَّى فَرِقْتُ مِنْ الِاخْتِلَافِ فَقُلْتُ ابْسُطْ يَدَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ فَبَسَطَ يَدَهُ فَبَايَعْتُهُ وَبَايَعَهُ الْمُهَاجِرُونَ ثُمَّ بَايَعَتْهُ الْأَنْصَارُ وَنَزَوْنَا عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فَقُلْتُ قَتَلَ اللَّهُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ قَالَ عُمَرُ وَإِنَّا وَاللَّهِ مَا وَجَدْنَا فِيمَا حَضَرْنَا مِنْ أَمْرٍ أَقْوَى مِنْ مُبَايَعَةِ أَبِي بَكْرٍ خَشِينَا إِنْ فَارَقْنَا الْقَوْمَ وَلَمْ تَكُنْ بَيْعَةٌ أَنْ يُبَايِعُوا رَجُلًا مِنْهُمْ بَعْدَنَا فَإِمَّا بَايَعْنَاهُمْ عَلَى مَا لَا نَرْضَى وَإِمَّا نُخَالِفُهُمْ فَيَكُونُ فَسَادٌ فَمَنْ بَايَعَ رَجُلًا عَلَى غَيْرِ مَشُورَةٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَلَا يُتَابَعُ هُوَ وَلَا الَّذِي بَايَعَهُ تَغِرَّةً أَنْ يُقْتَلَا

Беҙгә [Ғәбдел Ғәзиз бин Абдулла] миңә [Ибраһим бин Сәғд] [Салихтан] [Ибн Шиһабтан] [Ғөбәйҙулла бин Абдулла бин Ғотбах бин Мәсғүдтән] [Ибн Ғаббастан] әйтте; Мин бер нисә мөһәжиргә, улар араһында Ғабдуррахман бин Әүфкә лә, мин уның Минала ҡунаҡта булғанда, ул [Ғүмәр бин Хаттаб] менән бергә булғанда, ул ҡылған хаж аҙағында кәңәштәр еткерҙем. Ҡапыл Абдуррахман бин Әүф минең яныма ҡайтып килеп; — Әгәр ҙә бөгөн һин берәйһенең иманлылар әмире менән осрашҡанын күрһәң, ул кеше әйтер ине; — Эй, әмирул мөкминин, һин фәлән фәлән кешенән хәбәр ишеттеңме; — Әгәр Ғүмәр үлһә, мин фәлән-фәләнгә бейғәт бирер инем, Әбү Бәкер аш Сиддиҡтың бейғәте хатанан башҡа нәмә түгел ине, хәҙер инде ул тамамланды. Ғүмәр шунда уҡ асыуланып, әйтте; — Кис халыҡ алдында баҫып, уларҙы, атап әйткәндә, үҙ эштәренең власын үҙ ҡулына алырға теләүселәрҙе иҫкәртәсәкмен. Абдуррахман әйтте; шулай тинем; 'О әмирул мөъминин, хәҙер эшләмәгеҙ, сөнки хаж миҙгеле әлеге ваҡытта наҙан кешеләрҙе һәм ахмаҡ кешеләрҙе берләштерә, улар һеҙҙең тирәләй күберәк өҫтөнлөк итә, шуға күрә мин ҡурҡам, тип һеҙ кәңәштәр еткерергә сәйәхәтселәргә, улар ярата, яңылыҡтар таратыу һәм яңылыҡтар таратыу obput input эшләй, хатта улар түгел, тип яңы input уның урынын, шуға күрә уны Мәҙинәгә килеп еткәнсе кисектереп тороғоҙ, сөнки Мәҙинә – белгестәр менән тулы дарул хижрә һәм дарус сөннәте. юриспруденция кеше етәкселәре, шулай итеп, һеҙ кәңәштәрҙе еткерә ала, һеҙ нисек теләйһегеҙ, ирекле һәм фән ғалимдары һеҙҙең кәңәштәргә иғтибар итә һәм уны үҙ урынына ҡуя’. Ғүмәр яуап бирҙе; «Аллаһ менән ант итәм, иншаллаһ, Мәҙинәлә алып барған сәйәсәтемдең башында шулай эшләйәсәкмен». Ибн Аббас әйтте, Шулай итеп, беҙ Мәҙинәгә килеп еткәндән һуң Зульхиджа айынан һуң, йома көндө беҙ шунда уҡ ҡояш эйелгән саҡта киттек, тик мин минбар бағанаһында ултырған Сәғит бин Зәйет бин Әмру бин Нуфаил менән осраштым, мин уның тирәһендә ултырҙым, тубыҡтарым менән уның тубыҡтарына ҡағылып, Үтүбән тип, оҙаҡ түгел, мин Мин уның килгәнен күрҙем, Сәғит бин Зәйет менән Әмру бин Нуфаилға әйттем; - Бөгөн төштән һуң Ғүмәр хәлифә итеп тәғәйенләнгәндән бирле бер ҡасан да еткермәгән хәбәрҙе еткерәсәк. Әммә Сәғит мине инҡар итте, тип; — Яңылышмаҫһығыҙҙыр, Ғүмәр быға тиклем бер ҡасан да сығыш яһамаған сығыш яһаны. Шунан Ғүмәр минбарға ултырҙы. Дикторҙар тын ҡалғас, Ғүмәр УҒА тейешле маҡтау һүҙҙәрен әйтергә тип торҙо, шунан; 'Әммә ба'ду, мин һеҙгә хәбәр еткерәм, тип яҙылған булған минең өсөн уны еткерергә, мин белмәйем, бәлки, был телмәр минең үлем алдынан, шуға күрә кем уға иғтибар итә һәм уға иғтибар итә, әйҙә, уны еткерергә урындарға, унда уның атлы хайуан woried бара, һәм кем ул мөмкин түгел, тип аңлайым, уны donyot a миңә алдаш. Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә Мөхәммәтте хәҡиҡәт менән ебәргән, һәм Аллаһы Тәғәлә уға Ҡөрьән индергән, улар араһында Аллаһы Тәғәлә таш менән бәреүҙең аятын индергән, беҙ уны уҡый, аңлай һәм үтәй алһын өсөн, Рәсүлуллаһ Шаллаллаһу ғәләйһис-сәләм бер тапҡыр таш менән бәреүҙең хөкөмөн үтәгәндән һуң, ул да тейешбеҙ. Мин шул тиклем борсолам, кешеләр өсөн оҙаҡ ваҡыт үтте, кемдер әйткән; 'Аллаһ менән ант итәбеҙ, беҙ таш менән бәреү тураһында аят тапманыҡ, Аллаһ китабында,' һуңынан улар аҙашып, ташлап, фарыз, тип, Аллаһ асыҡланы, хатта таш менән бәреүҙең китабы буйынса Аллаһ дөрөҫ - дөрөҫ - кеше өсөн, зина ҡылған һәм ул кейәүгә сыҡҡан һәм ир-ат һәм ҡатын-ҡыҙ асыҡ, йәки а про Шунан һуң беҙ ҙә уҡығандарыбыҙҙы Аллаһ Тәғәлә китабынан уҡыйбыҙ, атайҙарығыҙҙы нәфрәт итмәгеҙ, сөнки атайҙарығыҙҙы нәфрәт итеү күфр - йәки Ғүмәр мөхәррирләп әйткән; 'Ысынлап та, һеҙҙә көфөрлөк бар, әгәр һеҙ атайҙарығыҙҙы нәфрәт итһәгеҙ- шул саҡта Аллаһ Рәсүле саллаллаһуғәләйһиссәләм әйтте: «Мине Ғайса бин Мәрйәмде маҡтаған кеүек артыҡ маҡтамағыҙ, әйтегеҙ, мин тик Аллаһтың ҡоло һәм Уның илсеһе генә,» шул саҡта миңә хәбәр килде, һеҙҙең арала кемдер әйтте; — Әгәр ҙә Ғүмәр үлһә, шул саҡта мин фәлән-фәләнгә бейғәт бирер инем, бер кем дә алданмаһын, тип әйткәндәр; 'Был тик Әбү Бәкерҙең тоғролоҡ анты осраҡлы булды һәм инде тамамланды,' һеҙ беләгеҙ, был тоғролоҡ анты, ысынлап та, үтте, әммә Аллаһы Тәғәлә уның насарлығы тураһында хәстәрлек күрә, белегеҙ, һеҙҙең арала өҫтөнлөктәре булған кеше, кем мөмкин түгел, уның өҫтөнлөктәре менән үтеп китә алмай. Кем дә кем мосолмандар менән кәңәшләшмәйенсә кемгәлер байғәт итһә, ул да байат иткән кеше кеүек үк байғәт иткән тип иҫәпләнмәй тигәнде аңлата, сөнки икеһенең дә үлтерелеүенән ҡурҡыныс. Беҙҙең арала таралған яңылыҡтар араһында, Аллаһы Тәғәлә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм вафат булғанда, ансар халҡы беҙҙең менән низағлашты һәм улар барыһы ла Сәкифә Бәни Сәғидаға йыйылды, ә Ғәли һәм Зөбәйер беҙҙең менән низағлашты һәм кем улар менән булһа ла, Баҡһажибү халыҡҡа шулай тип әйтте, ә Иһүрәт Бәкр; «Эй, Әбү Бәкер, әйҙә, ансарҙарҙан килгән дуҫтарыбыҙҙы ҡаршылайыҡ», — тип, беҙ уларҙы ҡаршы алырға юлландыҡ, уларға яҡынлашҡас, улар араһындағы ике тәҡүә кеше беҙҙе ҡаршы алды һәм халыҡтың ризалығын белдерҙе, икеһе лә әйтте; — Ҡайҙа бараһығыҙ, мөһәжирҙәр? — тип яуап бирҙек; — Ансарҙарҙан килгән ҡәрҙәштәребеҙҙе ҡаршы алырбыҙ. Икеһе лә әйтте; — Юҡ, уларға яҡынлашма, эшеңде хәл ит». әммә мин әйтәм; 'Аллаһ менән ант итәм, беҙ улар янына барырға тейешбеҙ', шулай итеп юлға сыҡтыҡ, улар янына Сәкифә бәни Сәйҙәгә килеп еткәнсе, улар араһында туҡыма менән ҡапланған кеше бар булып сыҡты, тип һораным; 'Был кем ул? — тип яуап бирҙеләр; — Был — Сәғд бин Үбәҙә. Мин һорайым; — Нимә булды уға? — тип яуап бирҙеләр; — Ул ауырыу, ҡаты температураһы бар. Беҙ бер аҙ ултырғас, уларҙы һөйләүсе шаһитлыҡ итте һәм Аллаһҡа тейешле маҡтау менән маҡтаны, шунан әйтте; — Әммә бәҙ. Беҙ Аллаһ Тәғәләнең ярҙамсылары - Әнсаруллаһ - һәм Ислам ғәскәре, ә һеҙ, эй мөһәжирҙәр, үҙегеҙҙең милләтегеҙҙән ябай кешеләр һәм аҙсылыҡ төркөмө генә, әммә ҡапыл беҙҙең хакимлыҡты ҡаҡшатып, тамырҙарыбыҙҙан ҡотолорға теләүегеҙ сәйер'. Һөйләүсе тын ҡалғас, минең һөйләшкем килде һәм мин үҙемде хайран ҡалдырған бер һүҙҙе биҙәп ҡуйҙым һәм уны Әбү Бәкер алдында белдергем килде, был ниндәйҙер кимәлдә мин тик мыҫҡыллы ғына инем. Һөйләшергә теләһәм, Әбү Бәкер мине шелтәләне; — Бер мәл! — Тимәк, ниәтем уны асыуландырһа, миңә оҡшамай! Шулай итеп, Әбү Бәкр минән йомшағыраҡ һәм тыйнаҡыраҡ һөйләне. Валлаһи, мин матур итеп эшләгән аранжировкала мин һоҡланған бер һүҙ ҙә ҡалдырманы, экспромт телмәрендә оҡшаш йәки хатта яҡшыраҡ телмәрҙә әйткәндән башҡа, өндәшмәй ҡалғансы. Шунан һуң ул; — Һеҙ телгә алған изгелек, ысынлап та, һеҙҙеке, ысынында был хәлифәлек мәсьәләһе Ҡөрәйш халҡынан башҡа бер нәмәгә лә тәғәйенләнмәгән, улар нәҫел буйынса ғәрәптәр араһында урта синыф һәм улар ғаиләләре, һәм мин һеҙҙең өсөн был ике кешенең береһенә фатиха бирҙем, шуға күрә үҙегеҙ теләгән ике кешенең береһенә тоғролоҡ бирегеҙ. Шул саҡ Әбү Бәкер минең һәм Әбү Ғөбәйҙә бин Әл-Джәррәнең ҡулынан тотоп, беҙҙең уртаға ултырҙы. Ә Селдең һүҙҙәрендә мин нәфрәт иткән бер нәмә лә юҡ икенсе нәмә. Аллаһ менән ант итә, әгәр мине етәкләп, муйынымды ҡырҡһалар һәм был мине гонаһҡа яҡынайтмаһа, мин әле Әбү Бәкер аш Сиддиҡ булғанда халыҡты етәкләүгә өҫтөнлөк бирер инем, йә Аллаһ, әгәр ҙә йәнем үлем ваҡытында мине хәҙер юҡ нәмәгә ышандырмаһа, күрәһең, кемдер әйткән; — Мин — ансарҙарҙың ышаныслы ағзаһы, тәжрибәле, аҡыллы һәм абруйлы аҡһаҡал, беҙҙең әмир бар, һеҙҙең дә үҙегеҙҙең әмирегеҙ бар, эй, бөтә ҡурайштар! — Үҙенән-үҙе тулҡынландырғыс шау-шыу башланды, тауыш шул тиклем шау-шыулы булды, мин бәхәстән айырылып, мин әйттем; — Ҡулыңды һуҙ, эй Әбү Бәкер! ' Шунан Әбү Бәкер ҡулын һуҙҙы, мин уға бейғәт иттем, мөһәжирҙәр ҙә үҙ сиратында бейат итте, шунан ансарҙар ҙа уға бейат итте, шунан беҙ Сәғд бин Үбәҙәгә табан һикерҙек, уларҙан береһе әйткәнсе; — Һин Сәғд бин Үбәдәне үлтерҙеңме? — Мин: «Аллаһ Сәғәт бин Үбәдәне үлтерҙе», — тип яуап бирҙем. Ғүмәр дауам итте; — Аллаһ менән ант итәбеҙ, беҙ осраған нәмәләрҙән Әбү Бәкрҙең бейәғәтенән күпкә көслөрәк нәмә тапманыҡ. Беҙ бик борсолабыҙ, әгәр беҙ халыҡты ҡалдырабыҙ, ә һуңынан улар беҙҙән һуң кемгәлер тоғролоҡ бирә, беҙ уларҙы нимәгәлер беҙ хупламайбыҙ, йәки беҙ улар менән риза түгелбеҙ, зыян килеп сыға, тимәк, кемгәлер кемгәлер тоғролоҡ ҡыла, кәңәшләшмәйенсә, мосолмандар кеүек булырға тейеш түгел, тип кәңәшләшмәй тоғролоҡ булып тора, сөнки улар икеһе лә унан ҡурҡа. үлтерелгән'.