Mengaku anak padahal dia tahu bukan anaknya telah kafir dan siapa mengaku dirinya dari suatu kaum padahal bukan bersiaplah menempati neraka

Imam Abu Dawud : 4449

حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ مَالِكٍ قَالَسَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌقَالَ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرَةَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَاصِمٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا عُثْمَانَ لَقَدْ شَهِدَ عِنْدَكَ رَجُلَانِ أَيُّمَا رَجُلَيْنِ فَقَالَ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَأَوَّلُ مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ فِي الْإِسْلَامِ يَعْنِي سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ وَالْآخَرُ قَدِمَ مِنْ الطَّائِفِ فِي بِضْعَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلًا عَلَى أَقْدَامِهِمْ فَذَكَرَ فَضْلًا قَالَ النُّفَيْلِيُّ حَيْثُ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَاللَّهِ إِنَّهُ عِنْدِي أَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ يَعْنِي قَوْلَهُ حَدَّثَنَا وَحَدَّثَنِي قَالَ أَبُو عَلِيٍّ وَسَمِعْتُ أَبَا دَاوُدَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ يَقُولُ لَيْسَ لِحَدِيثِ أَهْلِ الْكُوفَةِ نُورٌ قَالَ وَمَا رَأَيْتُ مِثْلَ أَهْلِ الْبَصْرَةِ كَانُوا تَعَلَّمُوهُ مِنْ شُعْبَةَ

Беҙгә [Ән Нуфәйли] әйтте, әйтте [Зөһәйр] әйтте, беҙгә [Әшим Әл Әхүәл] әйтте; миңә [Әбү Усманға] һөйләне ул әйтте; тип һөйләне миңә [Сәғд бин Мәлик] ул әйтте: «Минең ике ҡолағым ишетте һәм минең күңелем уны Мөхәммәттән һеңдерҙе, ул әйтте: «Кем үҙен атаһынан башҡа кешегә йөкмәтһә, хатта ул үҙенең атаһы түгеллеген белһә лә, ожмах уға тыйыла». Сәғд: «Мин шул саҡта [Әбү Бәкерҙе] осраттым, шуға күрә уға хәҙисте һөйләнем», — тине. Ул: «Минең ике ҡолағым ишетте һәм йөрәгем уны үҙенә һеңдерҙе, Мөхәммәт саллаллаһу ғәләйһи үсәлламдан», — тине. Әшим: «Мин әйттем: «Эй, Әбү Усман, һинең эргәңдә быны күргән ике кеше булды, тимәк, уларҙан кем?» Әбү Усман яуап бирә: «Уларҙан беренсе булып Аллаһ юлында уҡ ырғытҡан кеше – йәки Исламда – атап әйткәндә, Сәғд бин Мәлик». Шул арала икенсе кеше Таифтан йәйәү килгән төркөмгә ингән кеше ине, улар егерменән ашыу ине. һуңынан ҡалған хәҙисте лә телгә алды». Бер Нуфәйли был хәҙисте һөйләгәндә: «Аллаһ менән ант итәм, ысынлап та, «беҙгә әйттеләр һәм миңә әйттеләр» тигән һүҙҙәр, минеңсә, балдан да татлыраҡ», — тигән. Әбү Ғәли: «Мин Әбү Дауыттың: «Әхмәттең: «Ҡуфа халҡының хәҙисендә нур юҡ», — тигәнен ишеттем», — тигән. Әхмәт бин Хәнбал: «Мин Басра халҡын бер ҡасан да күргәнем юҡ – хәҙис талап итеүҙә – улар уны Шөббәнән өйрәнгән», — тигән.