Imam Ahmad : 12789
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَزْمٌ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ لِبَعْضِ مَخَارِجِهِ وَمَعَهُ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَانْطَلَقُوا يَسِيرُونَ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَلَمْ يَجِدْ الْقَوْمُ مَاءً يَتَوَضَّئُونَ بِهِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا نَجِدُ مَا نَتَوَضَّأُ بِهِ وَرَأَى فِي وُجُوهِ أَصْحَابِهِ كَرَاهِيَةَ ذَلِكَ فَانْطَلَقَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ فَجَاءَ بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ يَسِيرٍ فَأَخَذَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ ثُمَّ مَدَّ أَصَابِعَهُ الْأَرْبَعَةَ عَلَى الْقَدَحِ ثُمَّ قَالَ هَلُمُّوا فَتَوَضَّئُوا فَتَوَضَّأَ الْقَوْمُ حَتَّى أَبْلَغُوا فِيمَا يُرِيدُونَ قَالَ سُئِلَ كَمْ بَلَغُوا قَالَ سَبْعِينَ أَوْ نَحْوَ ذَلِكَ
Esan digu [Yunus], esan digu [Hazm] esan, entzun dut [al-Hasan] esan, esan digu [Anas bin Malik], Allahren Mezularia sallallaahu'alaihi wasallam egun batean arrazoi batengatik bidaiatu zuen bere lagunekin, horietako bat Anas zen. Ibiltzen ari zirela, otoitz garaia iritsi zen. Ez dute abluzio urik lortzen. O Allahren mezularia, esan zuten, ez dugu urik abluziorako. Bere lagunen aurpegiak gogaituta ikusten zituen. Orduan norbait joan zen eta ur pixka bat zeukan ontzi bat ekarri zuen. Sallallaahu'alaihi wasallam profetak urarekin abluzioa egin zuen eta lau hatz atera zituen arroan. Orduan: «Zatoz hona, egin abluzioa» esan zuen, beraz, lagunek txandaka egiten zuten abluzioa ase arte. -Anas bin Malik radliyallahu'anhu- esan zuen, galdera bat zegoen garai hartan zenbat lagun zeuden. Berak - Anas bin Malik radliyallahu'anhu - erantzun zuen hirurogeita hamar edo antzeko zerbait.