Nabi berdo'a selama empat puluh hari (dalam shalat) shubuh melaknat kaum Dzakwan, Bani Lahyan dan Bani 'Ushoyyah

Imam Ahmad : 12718

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَعَثَ حَرَامًا خَالَهُ أَخَا أُمِّ سُلَيْمٍ فِي سَبْعِينَ رَجُلًا فَقُتِلُوا يَوْمَ بِئْرِ مَعُونَةَ وَكَانَ رَئِيسُ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَئِذٍ عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ وَكَانَ هُوَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اخْتَرْ مِنِّي ثَلَاثَ خِصَالٍ يَكُونُ لَكَ أَهْلُ السَّهْلِ وَيَكُونُ لِي أَهْلُ الْوَبَرِ أَوْ أَكُونُ خَلِيفَةً مِنْ بَعْدِكَ أَوْ أَغْزُوكَ بِغَطَفَانَ أَلْفِ أَشْقَرَ وَأَلْفِ شَقْرَاءَ قَالَ فَطُعِنَ فِي بَيْتِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي فُلَانٍ فَقَالَ غُدَّةٌ كَغُدَّةِ الْبَعِيرِ فِي بَيْتِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي فُلَانٍ ائْتُونِي بِفَرَسِي فَأُتِيَ بِهِ فَرَكِبَهُ فَمَاتَ وَهُوَ عَلَى ظَهْرِهِ فَانْطَلَقَ حَرَامٌ أَخُو أُمِّ سُلَيْمٍ وَرَجُلَانِ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي أُمَيَّةَ وَرَجُلٌ أَعْرَجُ فَقَالَ لَهُمْ كُونُوا قَرِيبًا مِنِّي حَتَّى آتِيَهُمْ فَإِنْ آمَنُونِي وَإِلَّا كُنْتُمْ قَرِيبًا فَإِنْ قَتَلُونِي أَعْلَمْتُمْ أَصْحَابَكُمْ قَالَ فَأَتَاهُمْ حَرَامٌ فَقَالَ أَتُؤْمِنُونِي أُبَلِّغْكُمْ رِسَالَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْكُمْ قَالُوا نَعَمْ فَجَعَلَ يُحَدِّثُهُمْ وَأَوْمَئُوا إِلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ مِنْ خَلْفِهِ فَطَعَنَهُ حَتَّى أَنْفَذَهُ بِالرُّمْحِ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فُزْتُ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ ثُمَّ قَتَلُوهُمْ كُلَّهُمْ غَيْرَ الْأَعْرَجِ كَانَ فِي رَأْسِ جَبَلٍ قَالَ أَنَسٌ فَأُنْزِلَ عَلَيْنَا وَكَانَ مِمَّا يُقْرَأُ فَنُسِخَ أَنْ بَلِّغُوا قَوْمَنَا أَنَّا لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَأَرْضَانَا قَالَ فَدَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَبَنِي لِحْيَانَ وَعُصَيَّةَ الَّذِينَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ

Беҙгә [Әбдүш-Шомадҡа], беҙгә [Хәммәмгә], беҙгә [Исхаҡҡа], [Әнәстән] әйтелгән, Бер ваҡыт Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи вәсәлләм Харамды, абзыйын, Өммө Сөләймдең ағаһын, үҙенең етмешләгән ла'руллеуҙы оҙатып барырға ебәргән. Ул ваҡытта мөшриктәрҙең башлығы Әмир бин Төфәйел була. Башта Әмир пәйғәмбәребеҙгә килеп, минән өс нәмәне һайла: Беренсенән, һин ҡала халҡын идара итәһең, ә мин эске ерҙәрҙәге кешеләрҙе идара итәм, икенсенән, мин һинән һуң хәлфә булам, өсөнсөнән, ике мең батыр һалдат менән бергә Ғатафан балаларын да йәлеп итеп, һиңә һөжүм итәм. -Әнәс бин Мәлик, Аллаһ унан риза булһын- әйтте: «Әмир бин Төфәйл шул саҡта Салул ырыуынан булған ҡатындың өйөндә ҡыуыҡлы зоб кеүек ауырыу йоҡторҙо. Ул һыҡтап: «Бәни Салул ҡатындың өйөндә ҡыуыҡлы зоб булыуы ниндәй бәхетһеҙлек, атымды бир», — тип ҡысҡырҙы. Шунан Әмиргә атын бирәләр, ул атлана, ахыр сиктә юлда йән бирә. Харам, Өмө Сөләймдең ағаһы үҙен оҙатып барған ике дуҫы менән юлын дауам итә. Береһе Өмәүиҙәрҙән, икенсеһе Әғраж Бәниҙән ине. Шунан һуң Харам бин Милхан, Аллаһ унан риза булһын, ике иптәшенә, мин улар менән осраша алғансы, миңә яҡыныраҡ килегеҙ, бәлки, улар миңә ышаныр, тине. Миңә яҡын килергә теләмәһәң, үлтерһәләр, дуҫтарыңа әйт, зинһар. Әнәс: «Харам бин Милхан шунан һуң Әмир бин Төфәйелдең халҡына килеп: «Мин Аллаһ Рәсүленең саллаллаһуғәләйһи вәссәләмде еткергәндә һеҙ миңә ышанаһығыҙмы?», - тине. Артабан Харам бин Милхан үҙенең хәбәрҙәрен еткерә. Дошман, Әмир Туфаилдың халҡы бер иптәшенә Харамды арттан үлтерергә ишара яһай, Харамды күкрәге аша һөңгө менән һуғалар. Һөңгө менән һуҡҡанда, Хәрәм: «Фузтү вароббул ҡәғбә, мин Рабб Ҡәғбә хаҡына еңдем», — тигән. Шунан, ти Әнәс, Әмир бин Төфәйелдең халҡы әл-Әғраждан башҡа барыһын да үлтерә, сөнки ул тау башында көтөп тора. Ошо ваҡиға арҡаһында, ти Әнәс, беҙгә һуңыраҡ раҫланған аят иңдерелде, атап әйткәндә; АН БАЛЛИГУ ҠОУМАНА, АННА ЛАҠИИНА РОББАНА, ФАРОДХИЯ 'АННА, ВА АРДХОНА. Бынан тыш, әйткән Әнәс, Пәйғәмбәребеҙ ҡырҡ көн буйы улар өсөн бәлә һорап доға ҡылған, йәғни Аллаһҡа һәм уларҙың рәсүленә буйһонмаған Рил, Лихян һәм Ушайә ҡәбиләләре өсөн.