حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ نَاسًا مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا يَوْمَ حُنَيْنٍ حِينَ أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ أَمْوَالَ هَوَازِنَ وَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي رِجَالًا مِنْ قُرَيْشٍ الْمِائَةَ مِنْ الْإِبِلِ كُلَّ رَجُلٍ فَقَالُوا يَغْفِرُ اللَّهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي قُرَيْشًا وَيَتْرُكُنَا وَسُيُوفُنَا تَقْطُرُ مِنْ دِمَائِهِمْ قَالَ أَنَسٌ فَحُدِّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَقَالَتِهِمْ فَأَرْسَلَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ مِنْ أَدَمٍ وَلَمْ يَدْعُ أَحَدًا غَيْرَهُمْ فَلَمَّا اجْتَمَعُوا جَاءَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ أَمَّا ذَوُو رَأْيِنَا فَلَمْ يَقُولُوا شَيْئًا وَأَمَّا نَاسٌ حَدِيثَةٌ أَسْنَانُهُمْ فَقَالُوا كَذَا وَكَذَا لِلَّذِي قَالُوا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأُعْطِي رِجَالًا حُدَثَاءَ عَهْدٍ بِكُفْرٍ أَتَأَلَّفُهُمْ أَوْ قَالَ أَسْتَأْلِفُهُمْ أَفَلَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالْأَمْوَالِ وَتَرْجِعُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ إِلَى رِحَالِكُمْ فَوَاللَّهِ لَمَا تَنْقَلِبُونَ بِهِ خَيْرٌ مِمَّا يَنْقَلِبُونَ بِهِ قَالُوا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ رَضِينَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ بَعْدِي أَثَرَةً شَدِيدَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنِّي فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ قَالَ أَنَسٌ فَلَمْ نَصْبِرْ

Esan digu [Abdurrazaq-ek] esan digu, esan digu [Ma'mar]-tik [az-Zuhri] esan digu, esan digu [Anas bin Malik], Hunain egunean Allahk Hawazin-en harrapakinetatik bere Mezulariari fa'i eman zionean, Rasulullah sallallaahu'alaihi wa Sallam-ek Anshsar-ek mamelar batek eman ziotela esan zuen. Ala barkatu bere mezularia, Quraysh-i bakarrik eman eta gure ezpatak gerrako odolez bustita dauden bitartean utzi gintuen. Anasek esan zuen, kasu hau Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam-i jakinarazi ziotela, beraz -Rasul- mezulari bat bidali zuen Ansar-era eta larruz egindako karpa handi batean bildu zituen eta ez zen inor sartu haien taldetik aparte -Ansar-. Bildu zirenean, Allah sallallaahu'alaihi wa Sallam mezularia etorri zitzaion eta esan zion: "Zertaz ari zara eta albistea iritsi zait". Beraz, Ansarrek: «Utzi bakean gure iritzia», eta denek ez zuten ezer esan. Bitartean, Ansarko gazteek inuzenteki esan zuten isilik zeudenei gertatutakoa. Beraz, sallallaahu'alaihi wa Sallam profetak esan zuen: 'Izan ere, gerraren harrapakina eman nien sinesgaitza utzi berri zuten musulmanei. Bere bihotza leuntzeko bakarrik egin nuen. Edo, bederen, bere bihotz-sareak otzan. Ez zaude prest jendea ondasunekin etxera itzultzen bazara bere mezulariarekin zure egoitzara itzultzen zaren bitartean. Ala, lortzen duzuna ekarri dutena baino hobea da'. Haiek erantzun zuten: «O Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam, prest gaude». Beraz, Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam-ek esan zuen: "Izan ere, nire ondoren ego-sentimendu handia aurkituko duzu, beraz, izan pazientzia Allah eta Bere Mezularia ezagutu arte; egia esan, aintziran aurretik joango naiz". Anasek esan zuen: "Pazientziarik gabeko jendea garela da.