Imam Ahmad : 12235

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ نَاسًا مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا يَوْمَ حُنَيْنٍ حِينَ أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ أَمْوَالَ هَوَازِنَ وَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي رِجَالًا مِنْ قُرَيْشٍ الْمِائَةَ مِنْ الْإِبِلِ كُلَّ رَجُلٍ فَقَالُوا يَغْفِرُ اللَّهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْطِي قُرَيْشًا وَيَتْرُكُنَا وَسُيُوفُنَا تَقْطُرُ مِنْ دِمَائِهِمْ قَالَ أَنَسٌ فَحُدِّثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَقَالَتِهِمْ فَأَرْسَلَ إِلَى الْأَنْصَارِ فَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ مِنْ أَدَمٍ وَلَمْ يَدْعُ أَحَدًا غَيْرَهُمْ فَلَمَّا اجْتَمَعُوا جَاءَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكُمْ فَقَالَتْ الْأَنْصَارُ أَمَّا ذَوُو رَأْيِنَا فَلَمْ يَقُولُوا شَيْئًا وَأَمَّا نَاسٌ حَدِيثَةٌ أَسْنَانُهُمْ فَقَالُوا كَذَا وَكَذَا لِلَّذِي قَالُوا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأُعْطِي رِجَالًا حُدَثَاءَ عَهْدٍ بِكُفْرٍ أَتَأَلَّفُهُمْ أَوْ قَالَ أَسْتَأْلِفُهُمْ أَفَلَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالْأَمْوَالِ وَتَرْجِعُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ إِلَى رِحَالِكُمْ فَوَاللَّهِ لَمَا تَنْقَلِبُونَ بِهِ خَيْرٌ مِمَّا يَنْقَلِبُونَ بِهِ قَالُوا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ رَضِينَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ بَعْدِي أَثَرَةً شَدِيدَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنِّي فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ قَالَ أَنَسٌ فَلَمْ نَصْبِرْ

Har fortalt os [Abdurrazaq] sagde, har fortalt os [Ma'mar] fra [az-Zuhri] sagde, har fortalt os [Anas bin Malik], på Hunain-dagen, da Allah gav fa'i til Sin Sendebud fra Hawazins bytte, gav Profeten sallallaahu'alaihi wa Sallam blandt Quraysh hundrede kameler hver, der var folk fra Ansar, som sagde: "Må Allah tilgive Sin Sendebud, gav kun til Quraysh og forlod os, mens vores sværd stadig var våde af krigens blod." Anas sagde, denne sag blev fortalt til Profeten sallallaahu'alaihi wa Sallam, så (Sendebudet) sendte en budbringer til Ansar og samlede dem i et stort telt lavet af læder, og ingen var inkluderet undtagen fra deres gruppe (Ansar). Ansar sagde: "Lad vores mening være i fred," og alle sagde ingenting. I mellemtiden fortalte de unge medlemmer af Ansar uskyldigt, hvad der var sket med dem, der var tavse. Så sagde Profeten sallallaahu'alaihi wa Sallam, "Sandelig gav jeg krigsbyttet til de muslimer, der lige havde afsværget deres vantro. Jeg gjorde udelukkende dette for at blødgøre deres hjerter. Eller i det mindste tæmme deres hjerter. I er ikke villige, hvis folk vender hjem med rigdom, mens I vender tilbage med Hans Sendebud til jeres bolig. Ved Allah, det, I får, er bedre end det, de har bragt." De svarede: "O Rasulullah Shallallahu'alaihi wa Sallam, vi er villige." Så Rasulullah Sallallahu'alaihi wa Sallam sagde: "Sandelig, I vil finde en stor følelse af ego efter mig, så vær tålmodige, indtil I møder Allah og Hans Sendebud, sandelig vil jeg gå forud for jer i søen." Anas sagde: Det er bare det, at vi er utålmodige mennesker.