Kalian tahu yang aku tahu, niscaya sedikit tertawa dan banyak menangis

Imam Ahmad : 11828

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ رَأَيْتُمْ مَا رَأَيْتُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا قَالُوا مَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَحَضَّهُمْ عَلَى الصَّلَاةِ وَنَهَاهُمْ أَنْ يَسْبِقُوهُ إِذَا كَانَ إِمَامَهُمْ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ وَأَنْ يَنْصَرِفُوا قَبْلَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ وَقَالَ لَهُمْ إِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ أَمَامِي وَمِنْ خَلْفِي وَسَأَلْتُ أَنَسًا عَنْ صَلَاةِ الْمَرِيضِ فَقَالَ يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ قَاعِدًا فِي الْمَكْتُوبَةِ

Беҙгә [Әбдүш Шәмәд бин Ғәбдел Вариц] әйтте, һөйләне [Зәйҙә] әйтте, беҙгә [Әл Мөхтәр бин Фулфул] [Әнәс бин Мәликтән] әйтте; Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Мөхәммәттең йәне Ҡулында булғанға ант итәм, әгәр ҙә һин мин күргәндәрҙе күрә алһаң, аҙыраҡ көлөр инең, күп илар инең», — тигән сәхәбәләр; — Нимә күрәһең? тип әйтте: «Ожмах һәм тамуҡ». Шунан һуң уларҙы намаҙ уҡырға өндәй, әгәр ҙә үҙе имамы булһа, үҙенән алда барыуҙы тыя, йә рөкүүҙә, йә сәждә ҡылыуҙа, йә үҙе китер алдынан намаҙ урынынан сығып китеүҙә. Ул уларға: «Ысынлап та, мин һеҙҙе алдан да, арттан да күрәм», — тигән. Шунан Әнәстән ауырыу кешеләрҙең доғалары тураһында һораным, шуға күрә ул; фарыз намаҙҙа ултырғанда руку һәм сәждә ҡылыу.