Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya

Imam Ahmad : 11624

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ وَابْنُ جَعْفَرٍ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ الْخَفَّافُ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ قَالَ إِنِّي لَأَدْخُلُ الصَّلَاةَ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطِيلَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَاوَزُ فِي صَلَاتِي مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ مِنْ بُكَائِهِ

Naibalita sa amin [Ibn Abu Adi] mula kay [Sa'id], at [Ibnu Ja'far] at [Abdul Wahhab Al Khaffaf] mula kay [Sa'id] mula kay [Qotadah] mula kay [Anas] na sinabi ni Nabiyullah 'Alaihish Shalatu Was Salam: "Katotohanan, kapag ako ay nananalangin, nais ko itong pahabain, ngunit naririnig ko ang tunog ng isang batang umiiyak kaya pinagaan ko ang aking panalangin, dahil alam ko kung gaano kalungkutan ang puso ng isang ina kapag naririnig niya ang kanyang anak na umiiyak."