Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya
Imam Ahmad : 11624
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ وَابْنُ جَعْفَرٍ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ الْخَفَّافُ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ قَالَ إِنِّي لَأَدْخُلُ الصَّلَاةَ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطِيلَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَاوَزُ فِي صَلَاتِي مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ مِنْ بُكَائِهِ
A tene na e [Ibn Abu Adi] so alondo na [Sa’id], na [Ibnu Ja’far] na [Abdul Wahhab Al Khaffaf] so alondo na [Sa’id] so alondo na [Qotadah] so alondo na [Anas] so Nabiyullah ‘Alaihish Shalatu Was Salam atene: ‘Biani, tongana mbi sambela ti tene molenge ni aninga, me lo ye ti tene mbi sara si lo ngbâ ti sambela. sara si sambela ti mbi aga ngangu pëpe, ndali ti so mbi hinga tongana nyen la bê ti mbeni mama ayeke na vundu tongana lo mä toto ti molenge ti lo’.