Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya
Imam Ahmad : 11624
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ وَابْنُ جَعْفَرٍ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ الْخَفَّافُ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ قَالَ إِنِّي لَأَدْخُلُ الصَّلَاةَ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطِيلَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَاوَزُ فِي صَلَاتِي مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ مِنْ بُكَائِهِ
Bo me zabisaka beto [Ibn Abu Adi] ya [Sa’id], mpi [Ibn Abu Adi] ya [Sa’id], [Ibnu Ja’far] ti [Abdul Wahhab Al Khaffaf] ya [Sa’id] ya [Qotadah] ya [Anas] nde Nabiyullah ‘Alaihish Shalatu vandaka Salam tubaka nde: ‘Ya kieleka, ntangu mono ke sambaka ntangu mingi, mono ke zolaka kusala nde mono sala nde mono samba mingi. pesa kisambu na mono pete, sambu mono zaba mutindu ntima ya mama ke vandaka na mawa kana yandi me wa mwana na yandi ke dila’.