"Bakarlah jasadku, debunya buang ke angin"

इमाम अहमद : 11237

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَبْدِ الْغَافِرِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ رَجُلًا مِمَّنْ خَلَا مِنْ النَّاسِ رَغَسَهُ اللَّهُ مَالًا وَوَلَدًا فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ وَدَعَا بَنِيهِ فَقَالَ أَيَّ أَبٍ كُنْتُ لَكُمْ قَالُوا خَيْرَ أَبٍ قَالَ فَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا ابْتَأَرَ عِنْدَ اللَّهِ خَيْرًا قَطُّ فَإِذَا مَاتَ فَأَحْرِقُوهُ حَتَّى إِذَا كَانَ فَحْمًا فَاسْحَقُوهُ ثُمَّ أَذْرُهُ فِي يَوْمٍ يَعْنِي رِيحًا عَاصِفًا قَالَ وَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ مَوَاثِيقَهُمْ عَلَى ذَلِكَ وَرَبِّي فَفَعَلُوا وَرَبِّي لَمَّا مَاتَ أَحْرَقُوهُ حَتَّى إِذَا كَانَ فَحْمًا سَحَقُوهُ ثُمَّ أَذْرَوْهُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ قَالَ رَبُّهُ كُنْ فَإِذَا هُوَ رَجُلُ قَائِمٌ قَالَ لَهُ رَبُّهُ مَا حَمَلَكَ عَلَى الَّذِي صَنَعْتَ قَالَ رَبِّ خِفْتُ عَذَابَكَ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا تَلَافَاهُ غَيْرُهَا أَنْ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ قَالَ الْحَسَنُ مَرَّةً مَا تَلَاقَاهُ غَيْرُهَا أَنْ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ قَالَ قَتَادَةُ رَجُلٌ خَافَ عَذَابَ اللَّهِ فَأَنْجَاهُ اللَّهُ مِنْ مَخَافَتِهِ

हे आम्हाला [हसन बिन मूसा] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [शैबान] यांनी [कतादा] यांच्याकडून, [उकबा बिन अब्दुल गफार] यांच्याकडून, [अबू सा'ईद अल-खुद्री] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "खरोखर, मागील राष्ट्रातील एका माणसाला अल्लाहने संपत्ती आणि मुले दिली होती. जेव्हा त्याचा मृत्यूचा वेळ जवळ आला, तेव्हा त्याने आपल्या मुलांना बोलावले आणि विचारले: 'तुमच्या मते, मी कसा वडील होतो?' त्यांनी उत्तर दिले: 'तुम्ही सर्वोत्तम वडील आहात.' त्याने म्हटले: 'अल्लाहच्या शपथाने, अल्लाहने कोणतीही चांगली गोष्ट उशिरा केली नाही; म्हणून जेव्हा मी मरण पावेन, तेव्हा मला कोळशात रूपांतरित होईपर्यंत जाळून टाका, मग ते गोळा करून ज्या दिवशी जोरदार वारा वाहतो त्या दिवशी विखुरून टाका.' अबू सईद म्हणाले: मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'अल्लाहच्या शपथाने, त्याने आपल्या मुलांकडून हे करण्याची शपथ घेतली, आणि त्यांनी तसे केले. अल्लाहने सांगितले की, जेव्हा तो मृत्यू पावला, तेव्हा त्यांनी त्यांच्या वडिलांचे शरीर जळवून कोळश्यासारखे केले, मग ते गोळा करून जोरदार वारा वाहणाऱ्या दिवशी उडवून दिले. त्याचा प्रभू म्हणाला: 'हो!' आणि एक माणूस उभा राहिला. मग त्याच्या प्रभूने त्याला विचारले, 'तू असे का केले?' त्याने उत्तर दिले, 'अरे प्रभू, मला तुझ्या शिक्षेची भीती वाटली.' त्याने म्हटले, 'ज्याच्या हातात मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांची आत्मा आहे, त्याचा शपथ, त्याने ते केल्यानंतर इतर कोणतेही पुण्यकर्म केले नाही तोपर्यंत अल्लाहने त्याला क्षमा केली नाही.' दुसऱ्या प्रसंगी, अल-हसन यांनी सांगितले: "अल्लाहने त्याला क्षमा करेपर्यंत त्याने त्या व्यतिरिक्त इतर कोणतेही कर्म केले नाही." कतादा यांनी सांगितले: "एक माणूस जो अल्लाहच्या शिक्षेची भीती बाळगत होता, म्हणून अल्लाहने त्याच्या भीतीमुळे त्याला वाचवले."