Bukanlah kekayaan itu karena banyak harta, tetapi kekayaan adalah kekayaan jiwa
Imam Ahmad : 10535حَدَّثَنَا كَثِيرٌ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ قَالَ سَمِعْتُ يَزِيدَ بْنَ الْأَصَمِّ يَقُولُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ لَا أَحْسِبُهُ إِلَّا رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ الْغِنَى عَنْ كَثْرَةِ الْعَرَضِ وَلَكِنَّ الْغِنَى غِنَى النَّفْسِ وَاللَّهِ مَا أَخْشَى عَلَيْكُمْ الْفَقْرَ وَلَكِنْ أَخْشَى عَلَيْكُمْ التَّكَاثُرَ وَلَكِنْ أَخْشَى عَلَيْكُمْ الْعَمْدَ
Ба мо гуфт [Касир] гуфт; ба мо гуфт [Ҷаъфар] гуфт; Шунидам, ки [Язид ибни Ашам] мегуфт; [Абу Ҳурайра] шарҳ дод; Дар ҳадисе, ки ба гумонам, ба Паёмбари Худо (с) ривоят шудааст, фармуданд: «Сарватманд будан маънои сарвати зиёд нест, балки сарватманд будан қалби ғанӣ аст. Савганд ба Худо, ман наметарсам, ки фақр ба ту бирасад, аммо он чизе, ки аз он метарсам, сарвати фаровон ва вобастагии ту аст».