Apabila Allah mencintai seorang hamba

Imam Ahmad : 10206

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ سَمِعَ أَبَاهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ عَبْدًا قَالَ يَا جِبْرِيلُ إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ فَيُنَادِي جِبْرِيلُ فِي السَّمَاوَاتِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ فَيُلْقَى حُبُّهُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَيُحَبُّ وَإِذَا أَبْغَضَ عَبْدًا قَالَ يَا جِبْرِيلُ إِنِّي أُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضُوهُ فَيُنَادِي جِبْرِيلُ فِي السَّمَاوَاتِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضُوهُ فَيُوضَعُ لَهُ الْبُغْضُ لِأَهْلِ الْأَرْضِ فَيُبْغَضُ

Беҙгә [Йәзидкә] әйткәс, ул; беҙгә [Ғәбдел Ғәзиз бин Абдиллаһ бин Әбү Сәләмә] хәбәр итте, тине; беҙгә [Сөхәйл бин Әбү Сәлихкә] [атаһының] һүҙҙәрен ишеткәнен һөйләне; Мин [Әбү Һүрәйрәнең] Аллаһ Рәсүле ғәләйһис-сәләмдән риүәйәт итеүен ишеттем: «Әгәр ҙә Аллаһ ҡолдо яратһа, Ул Ябраилға былай ти; — Ысынлап та, мин фуканды яратам, шуға күрә уны ярат. шунан һуң Джибрил күк мөйөштәренә өндәште; — Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә фәлән-фәләнде яратты, шуға күрә уны яратығыҙ. һуңынан алланың мөхәббәте ергә ташланды, шулай итеп, уны ерҙә йәшәүселәрҙең барыһы ла яратты. Әгәр ҙә Аллаһы Тәғәлә берәй ҡолдо нәфрәт итһә, Ул әйтә; — Эй, Джибрил, ысынлап та, мин фәлән-фәлән нәфрәт итәм, шулай нәфрәт итәм уны. шунан һуң Джибрил күк мөйөштәренә өндәште; — Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә фәлән-фәләнде нәфрәт иткән, шулай уҡ уны нәфрәт итегеҙ. Һуңынан Аллаһтың нәфрәте ергә ҡойолдо, ер йөҙөндәгеләрҙең барыһы ла уны нәфрәт итте».