Apabila Allah mencintai seorang hamba

Imam Muslim : 4772

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ فَقَالَ إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ قَالَ فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي السَّمَاءِ فَيَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ قَالَ ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ وَإِذَا أَبْغَضَ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ فَيَقُولُ إِنِّي أُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضْهُ قَالَ فَيُبْغِضُهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضُوهُ قَالَ فَيُبْغِضُونَهُ ثُمَّ تُوضَعُ لَهُ الْبَغْضَاءُ فِي الْأَرْضِ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيَّ وَقَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ ح و حَدَّثَنَاه سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الْأَشْعَثِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْثَرٌ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ ح و حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مَالِكٌ وَهُوَ ابْنُ أَنَسٍ كُلُّهُمْ عَنْ سُهَيْلٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ لَيْسَ فِيهِ ذِكْرُ الْبُغْضِ حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ الْمَاجِشُونُ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كُنَّا بِعَرَفَةَ فَمَرَّ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَهُوَ عَلَى الْمَوْسِمِ فَقَامَ النَّاسُ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لِأَبِي يَا أَبَتِ إِنِّي أَرَى اللَّهَ يُحِبُّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قُلْتُ لِمَا لَهُ مِنْ الْحُبِّ فِي قُلُوبِ النَّاسِ فَقَالَ بِأَبِيكَ أَنْتَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ جَرِيرٍ عَنْ سُهَيْلٍ

Беҙгә [Зөһәйер бин Харбҡа] әйткән; Беҙгә [Сөхәйлдән] [атаһынан] [Әбү Һүрәйрәнән] беҙгә [Джарирҙы] нәҫелдәш һөйләп, былай тине; Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Ысынлап та, әгәр Аллаһ Сүбхәнәһу вә Тәғәлә кемделер яратһа, Ул фәрештәне Жибрил ғәләйһи сәләм тип өндәшер һәм: «Эй, Джибрил, ысынлап та, мин фәлән-фәләнде яратам», — тип ҡысҡырыр. Шуға күрә уны яратығыҙ! — Аллаһ Рәсүле: «Ниһайәт, Джибрил шул кешене яратты. Шунан һуң күк өҫтөндә Ябраил ҡысҡырҙы; — Ысынлап та, Аллаһы Тәғәлә Сүбхәнәһу вә Тәғәлә фәлән-фәләнде ярата. Эй шуның өсөн, ярат уны! — Шул саҡта күктә йәшәүселәр ҙә уны ярата башланы. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Бынан һуң ер йөҙөндә йәшәүселәр ҙә уны яратты», — тигән. Икенсе яҡтан, әгәр Аллаһы Тәғәлә Сүбхәнәһу вә Тәғәлә кемделер нәфрәт итһә, ул саҡта Ябраил фәрештәне саҡырып, уға: «Ысынлап та, мин фәлән-фәләнде нәфрәт итәм», — тип ҡысҡырыр. Шуға күрә уны нәфрәт итегеҙ». Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм әйтте: «Шул саҡ күктә Ябраил фәрештә ҡысҡырҙы; — Ысынлап та, Аллаһ Сүбхәнәһу вә Тәғәлә фәлән-фәләнде нәфрәт итә. ОIех, сөнки уны нәфрәт итәм! Шунан күктә йәшәүселәр уны нәфрәт итте. Шунан һуң ер йөҙөндә йәшәүселәр һәм йәшәүселәр ҙә уны нәфрәт итте. Беҙгә [Ҡотәйба бин Сәғиткә] әйтте; Беҙгә [Йәҡүбкә], атап әйткәндә, Ибн Ғәбдүр Рахман Әл-Ҡариға һөйләне. [Ҡотәйба] әйтте; Беҙгә [Ғабдул Ғәзизгә], атап әйткәндә, Әд Даравардиға һөйләне; Шулай уҡ икенсе юлдан риүәйәт ителә, Һәм беҙгә [Сәғит бин Әмрү Әл Асыәтсигә] һөйләне; Беҙгә [Әбтәр] [Әл-Ғәлә бин Әл-Мөсәййәбтән] хәбәр итте; Шулай уҡ икенсе юлдан риүәйәт ителә, Һәм миңә [Харун бин Сәғит Әл-Әйлигә] һөйләне; Беҙгә [Ибн Ваһбҡа] әйтте; Миңә [Мәликкә], атап әйткәндә, Ибн Әнәскә [Сөхәйл] был юл аша бөтәһен дә һөйләне. Тик Әл-Ғәлә бин Әл-Мөсәййәб хәҙисендә нәфрәт һүҙе тураһында һүҙ ҙә юҡ. Миңә [Әмру Ән Наҡид] әйтте; Беҙгә [Йәзид бин Һарунға] әйтте; Беҙгә [Ғәбдел Ғәзиз бин Ғабдулла бин Әбү Сәләмә Әл Мәжисүндән] [Сөхәйл бин Әбү Сәлихтән] хәбәр итте, ул әйтте; Беҙ Ғәрәфәттә булғанда алдан Ғүмәр бин Ғабдул Ғәзиз үтеп китте, ул ваҡытта ул хаж төркөмө етәксеһе ине. Кешеләр уға ҡарап торҙо. Шунан атайыма әйттем; — Эй, атайым, минеңсә, Аллаһ Тәғәлә Ғүмәр бин Ғәбдел Әзизде ярата. Атайым әйтте; — Ниңә шулай? Мин яуап бирҙем; сөнки мин күрәм, кешеләр уны ярата инде. Шунан атайым әйтте; атайың хаҡына мин дә [Әбү Һөрәйрәнең] Рәсүлуллаһтан бер хикәйә һөйләгәнен ишеттем...-шунан ул Сөхәйлдең Джарир хәҙисенә оҡшаш бер хәҙисте телгә алды.