Nabi Ibrahim mengharamkan Makkah dan berdoa untuknya sedangkan Nabi Muhammad mengharamkan Madinah dan berdoa untuknya

Imam Bukhari : 5886

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي طَلْحَةَ الْتَمِسْ لَنَا غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ يُرْدِفُنِي وَرَاءَهُ فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلَّمَا نَزَلَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ فَلَمْ أَزَلْ أَخْدُمُهُ حَتَّى أَقْبَلْنَا مِنْ خَيْبَرَ وَأَقْبَلَ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّ قَدْ حَازَهَا فَكُنْتُ أَرَاهُ يُحَوِّي وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ أَوْ كِسَاءٍ ثُمَّ يُرْدِفُهَا وَرَاءَهُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالصَّهْبَاءِ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَدَعَوْتُ رِجَالًا فَأَكَلُوا وَكَانَ ذَلِكَ بِنَاءَهُ بِهَا ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا بَدَا لَهُ أُحُدٌ قَالَ هَذَا جُبَيْلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ جَبَلَيْهَا مِثْلَ مَا حَرَّمَ بِهِ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ

Isinalaysay sa amin [ni Qutaibah bin Sa'id] mula kay [Isma'il bin Ja'far] na dating alipin ni Al Mutthalib bin Abdullah bin Hanthab, na narinig niya [ni Anas bin Malik] na nagsabi; Sinabi ng Sugo ng Allah (shallallahu 'alaihi wasallam) kay Abu Talhah: "Bigyan mo ako ng isang lalaking alipin mula sa mga mayroon ka upang matulungan niya ako." Pagkatapos ay lumabas si Abu Talhah kasama ako sa kanyang likuran. Pagkatapos ay naging alipin ako ng Sugo ng Allah (shallallahu 'alaihi wasallam). Sa tuwing hihinto siya sa isang lugar, marami siyang binabasa: 'ALLAHUMMA INNI A'UUDZUBIKA MINAL HAMMI WAL HAZANI WAL 'AJZI WAL KASALI WAL BUKHLI WAL JUBNI WA DLALA'ID DAINI WA 'ALAIHI WA GHALABATIR RIJAALI (O Allah, ako'y nagpapakupkop sa Iyo mula sa mga reklamo at kalungkutan, mula sa kahinaan at katamaran, mula sa pagiging malikot at duwag, at mula sa pagkaalipin sa utang at pang-aapi)'. Palagi kong pinaglilingkuran (ang kanyang mga pangangailangan) hanggang sa siya ay bumalik mula sa Khaibar, siya ay bumalik na may kasamang (kasama) na si Shafiyah bint Huyai. At nakita ko siyang tinatakpan ito ng tela at pagkatapos ay dinadala ito sa likuran niya. Kaya nang makarating kami sa lugar ng Shahba`, gumawa siya ng hais sa isang sisidlang katad, pagkatapos ay sinabi niya sa akin na anyayahan ang kanyang mga kaibigan. Pagkatapos noon ay kumain sila ng ulam, iyon ang simula ng kanyang kasal sa kanya. Pagkatapos ay ipinagpatuloy niya ang kanyang paglalakbay, hanggang sa makita na ang Uhud, sinabi niya: "Ito ay isang bundok na minamahal natin at minamahal din niya tayo." Nang makapasok siya sa lungsod ng Medina, sinabi niya: "O Allah, tunay na ginawa kong labag sa batas ang nasa pagitan ng dalawang bundok nito (Madinah), tulad ng ginawang labag sa batas (dalisay) ni Abraham ang Mecca. O Allah, pagpalain Mo po sila sa kanilang putik at sha'."