Larangan mendahului kehendak Allah dalam ampunan: Kisah dua orang Bani Israil

Imam Ahmad : 8394

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا ضَمْضَمُ بْنُ جَوْسٍ الْهِفَّانِيُّ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا مُجْتَهِدٌ فِي الْعِبَادَةِ وَالْآخَرُ مُسْرِفٌ عَلَى نَفْسِهِ وَكَانَا مُتَآخِيَيْنِ فَكَانَ الْمُجْتَهِدُ لَا يَزَالُ يَرَى عَلَى الْآخَرِ ذَنْبًا فَيَقُولُ وَيْحَكَ أَقْصِرْ فَيَقُولُ الْمُذْنِبُ خَلِّنِي وَرَبِّي فَذَكَرَ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي عَامِرٍ

Беҙгә [Ғабдүш Шәмәд] әйтте [Икримә бин Әммәр] әйтте; беҙгә [Дәмдхам бин Джаус Әл Хиффаниға] [Әбү Һүрәйрәнең] әйткәнен ишеткәнен һөйләне; Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең былай тигәнен ишеттем: «Бәни Исраилдан бер туған ике кеше булған, береһе ғибәҙәттә диндар, икенсеһе үҙенә ҡарата вайымһыҙлыҡ күрһәткән. Итәғәтле кеше һәр ваҡыт башҡаларҙың гонаһ соҡорона төшөүен күрә, шуға күрә ул әйтә; — Ҡайғы һиңә, туҡта. Гонаһлы кеше әйтә; «Аллаһ хаҡына минән алыҫыраҡ тороғоҙ». Шунан Әбү Әмир хәҙисендәге кеүек телгә ала.