Larangan mendahului kehendak Allah dalam ampunan: Kisah dua orang Bani Israil

Imam Muslim : 4752

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْأَغَرِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِزُّ إِزَارُهُ وَالْكِبْرِيَاءُ رِدَاؤُهُ فَمَنْ يُنَازِعُنِي عَذَّبْتُهُ

Беҙгә [Әхмәт бин Йософ Әл Әҙдигә] әйткән; Беҙгә [Ғүмәр бин Хафш бин Ғиятс]; Беҙгә [атайыма] әйткән; Беҙгә [Әл Әғмәси] әйтте; Беҙгә [Әбү Исхаҡҡа] [Әбү Мөслим Әл-Ағарҙан] әйтелгән, ул беҙгә [Әбү Сәғит Әл-Худри] һәм [Әбү Һөрәйрә] икеһе лә әйткән; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Дан – Уның саңғыһы, тәкәбберлек – Уның шәле». Кем Миңә ҡаршы сыҡһа, Мин уны язалайым».