Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah

Imam Bukhari : 5697

حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَالضَّحَّاكِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَبَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْسِمُ ذَاتَ يَوْمٍ قِسْمًا فَقَالَ ذُو الْخُوَيْصِرَةِ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْدِلْ قَالَ وَيْلَكَ مَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ فَقَالَ عُمَرُ ائْذَنْ لِي فَلْأَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ لَا إِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلَاتَهُ مَعَ صَلَاتِهِمْ وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمُرُوقِ السَّهْمِ مِنْ الرَّمِيَّةِ يُنْظَرُ إِلَى نَصْلِهِ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى رِصَافِهِ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى نَضِيِّهِ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى قُذَذِهِ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ قَدْ سَبَقَ الْفَرْثَ وَالدَّمَ يَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنْ النَّاسِ آيَتُهُمْ رَجُلٌ إِحْدَى يَدَيْهِ مِثْلُ ثَدْيِ الْمَرْأَةِ أَوْ مِثْلُ الْبَضْعَةِ تَدَرْدَرُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ لَسَمِعْتُهُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَشْهَدُ أَنِّي كُنْتُ مَعَ عَلِيٍّ حِينَ قَاتَلَهُمْ فَالْتُمِسَ فِي الْقَتْلَى فَأُتِيَ بِهِ عَلَى النَّعْتِ الَّذِي نَعَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

মোক কৈছে [আব্দুৰহমান বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক [আল ৱালিদ] [আল আউজাই]ৰ পৰা [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা আৰু [আদল দ্লাহাক] [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল; এদিন ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বিভাজন বিভাজন কৰি আছিল, হঠাতে বানি তামিমৰ এজন ব্যক্তি জুল হুৱাইশ্বিৰাহে ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তুমি ন্যায়পৰায়ণ হোৱা উচিত!' স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে তেওঁ উত্তৰ দিলে- ‘মই যদি ন্যায়পৰায়ণ হ’ব নোৱাৰো আৰু কোনে ন্যায়পৰায়ণ হ’ব পাৰে? 'উমৰে তেতিয়া ক'লে 'তেওঁৰ ডিঙি কাটিব দিয়াজন মই হওঁক!' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘তেওঁক এৰি দিয়ক, সঁচাকৈয়ে তেওঁৰ কিছুমান সংগী আছে যিয়ে, আপোনালোকৰ মাজৰ এজনে নামাজ পঢ়িলেও তেওঁৰ নামাজত অৱহেলা কৰে, আৰু ৰোজা ৰাখিও তেওঁৰ ৰোজাক অৱহেলা কৰে। কাঁড়ে ধনু এৰি যোৱাৰ দৰে ধৰ্মৰ পৰা আঁতৰি যায়। তেওঁ কাঁড়ৰ মূৰটোলৈ চায় কিন্তু একো নাপায়, তাৰ পিছত কাঁড়ৰ কাপোৰখনলৈ চায় কিন্তু একো নাপায়, তাৰ পিছত কাঁড়ৰ ফালে চায় কিন্তু একো নাপায়, তাৰ পিছত কাঁড়ৰ পাখিলৈ চায় কিন্তু একো নাপায়, আপাত দৃষ্টিত ইয়াৰ আগতে মলি আৰু তেজ আহিছে। মানুহে যেতিয়া বিভাজনৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল তেতিয়া তেওঁলোকৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল। তেওঁলোকৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে এনে এজন পুৰুষ যাৰ হাত দুখন নাৰীৰ স্তনৰ দৰে বা তেওঁ চলন্ত মাংসৰ দৰে।' আবু ছাইদে ক’লে, ‘মই সাক্ষী দিছো যে মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা শুনিছিলো, আৰু মই সাক্ষী দিছো যে আলীয়ে তেওঁলোকক হত্যা কৰিছিল আৰু মই তেওঁৰ লগত আছিলো যেতিয়া কোনোবা এজনক অনা হৈছিল যাৰ বৈশিষ্ট্য আছিল নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম।