Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah

Imam Bukhari : 3341

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقْسِمُ قِسْمًا أَتَاهُ ذُو الْخُوَيْصِرَةِ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْدِلْ فَقَالَ وَيْلَكَ وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِيهِ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَقَالَ دَعْهُ فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلَاتَهُ مَعَ صَلَاتِهِمْ وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ يُنْظَرُ إِلَى نَصْلِهِ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى رِصَافِهِ فَمَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى نَضِيِّهِ وَهُوَ قِدْحُهُ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى قُذَذِهِ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ قَدْ سَبَقَ الْفَرْثَ وَالدَّمَ آيَتُهُمْ رَجُلٌ أَسْوَدُ إِحْدَى عَضُدَيْهِ مِثْلُ ثَدْيِ الْمَرْأَةِ أَوْ مِثْلُ الْبَضْعَةِ تَدَرْدَرُ وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَأَشْهَدُ أَنِّي سَمِعْتُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَشْهَدُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ قَاتَلَهُمْ وَأَنَا مَعَهُ فَأَمَرَ بِذَلِكَ الرَّجُلِ فَالْتُمِسَ فَأُتِيَ بِهِ حَتَّى نَظَرْتُ إِلَيْهِ عَلَى نَعْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي نَعَتَهُ

আমাক কৈছে [আবু আল ইয়ামানে] আমাক [ছ্যুআইবে] [আজ জুহৰিয়ে] ৰ পৰা কৈছে, মোক [আবু চালামা বিন আব্দুৰ ৰহমান] কৈছে যে [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰিয় ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু] কৈছে; ‘যেতিয়া আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত আছিলো যিজনে ধনৰ বিতৰণ বিতৰণ কৰি আছিল, তেতিয়া বানি তামিমৰ এজন ব্যক্তি জুল খুৱাইছিৰাহ আহি ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, অনুগ্ৰহ কৰি ন্যায়পৰায়ণ কাম কৰক'। গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘ধিক তোমাৰ! মই ন্যায় কৰিব নোৱাৰিলে কোনে ন্যায় কৰিব পাৰে? সঁচাকৈয়ে মই ন্যায়পৰায়ণ কাম নকৰিলে তোমালোকে বেয়া আৰু ক্ষতিৰ সন্মুখীন হ’বা’। তেতিয়া উমৰে ক’লে; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক তেওঁৰ ডিঙি কাটিবলৈ অনুমতি দিয়ক! তেওঁ ক’লে: ‘তেওঁক হ’বলৈ দিয়ক। কাৰণ তেওঁৰ বন্ধু থাকিব যিসকলে, আপোনালোকৰ মাজৰ এজনে, তেওঁলোকৰ নামাজৰ তুলনাত তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনাক, তেওঁলোকৰ ৰোজাৰ তুলনাত তেওঁৰ ৰোজাক হেয়জ্ঞান কৰিব। তেওঁলোকে কোৰআন পঢ়িব কিন্তু ই তেওঁলোকৰ ডিঙিত নপৰে। লক্ষ্য - খেল - এৰি যোৱা কাঁড়ৰ দৰে ধৰ্ম এৰিব। -কাৰণ কাঁড়ৰ বেগটো গুলিয়াই দিয়া হৈছিল - গতিকে যেতিয়া কাঁড়ৰ ডগাটো পৰীক্ষা কৰা হয়, তেতিয়া কোনো লেখ-জোখ পোৱা নাযায়, তাৰ পিছত কাঁড়ৰ খাদটো পৰীক্ষা কৰা হয় কিন্তু একো পোৱা নাযায়, তাৰ পিছত, কাঁড়ৰ পাখিবোৰ পৰীক্ষা কৰা হয় কিন্তু একো পোৱা নাযায়, আপাত দৃষ্টিত কাঁড়ডালে ইমান সোনকালে মলি আৰু তেজ সোমাই যায়। তেওঁলোকৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে কৃষ্ণাংগ পুৰুষ যাৰ ওপৰৰ বাহু দুটা নাৰীৰ স্তনৰ দৰে বা লৰচৰ কৰা মাংসৰ টুকুৰাৰ দৰে। পন্থা / ফৈদৰ উত্থানৰ সময়ত তেওঁলোক হাজিৰ হ’ব। আবু ছাইদে ক’লে, মই সাক্ষ্য দিছো যে মই এই হাদীছ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা শুনিছিলো আৰু মই সাক্ষ্য দিছো যে আলী বিন আবু তালিবে তেওঁলোকৰ লগত যুঁজিছিল আৰু মই সেই সময়ত তেওঁৰ লগত আছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ মোক কোনোবা এজনক বিচাৰিবলৈ আদেশ দিছিল যিজন লুকাই আছিল, আৰু সেই ব্যক্তিজনক বিচাৰি উলিয়াই অনা হৈছিল যেতিয়ালৈকে মই তেওঁক ঠিক নবী (ছাঃ)ৰ দৰে দেখা নাপাওঁ। তেওঁৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ বৰ্ণনা কৰিলে।