حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ وَجَاءَتْهُ وُفُودُ هَوَازِنَ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ إِنَّا أَصْلٌ وَعَشِيرَةٌ فَمُنَّ عَلَيْنَا مَنَّ اللَّهُ عَلَيْكَ فَإِنَّهُ قَدْ نَزَلَ بِنَا مِنْ الْبَلَاءِ مَا لَا يَخْفَى عَلَيْكَ فَقَالَ اخْتَارُوا بَيْنَ نِسَائِكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ وَأَبْنَائِكُمْ قَالُوا خَيَّرْتَنَا بَيْنَ أَحْسَابِنَا وَأَمْوَالِنَا نَخْتَارُ أَبْنَاءَنَا فَقَالَ أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ فَإِذَا صَلَّيْتُ الظُّهْرَ فَقُولُوا إِنَّا نَسْتَشْفِعُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَبِالْمُؤْمِنِينَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نِسَائِنَا وَأَبْنَائِنَا قَالَ فَفَعَلُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ وَقَالَ الْمُهَاجِرُونَ وَمَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَتْ الْأَنْصَارُ مِثْلَ ذَلِكَ وَقَالَ عُيَيْنَةُ بْنُ بَدْرٍ أَمَّا مَا كَانَ لِي ولِبَنِي فَزَارَةَ فَلَا وَقَالَ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو تَمِيمٍ فَلَا وَقَالَ عَبَّاسُ بْنُ مِرْدَاسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو سُلَيْمٍ فَلَا فَقَالَتْ الْحَيَّانِ كَذَبْتَ بَلْ هُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَيْهِمْ نِسَاءَهُمْ وَأَبْنَاءَهُمْ فَمَنْ تَمَسَّكَ بِشَيْءٍ مِنْ الْفَيْءِ فَلَهُ عَلَيْنَا سِتَّةُ فَرَائِضَ مِنْ أَوَّلِ شَيْءٍ يُفِيئُهُ اللَّهُ عَلَيْنَا ثُمَّ رَكِبَ رَاحِلَتَهُ وَتَعَلَّقَ بِهِ النَّاسُ يَقُولُونَ اقْسِمْ عَلَيْنَا فَيْئَنَا بَيْنَنَا حَتَّى أَلْجَئُوهُ إِلَى سَمُرَةٍ فَخَطَفَتْ رِدَاءَهُ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَيَّ رِدَائِي فَوَاللَّهِ لَوْ كَانَ لَكُمْ بِعَدَدِ شَجَرِ تِهَامَةَ نَعَمٌ لَقَسَمْتُهُ بَيْنَكُمْ ثُمَّ لَا تُلْفُونِي بَخِيلًا وَلَا جَبَانًا وَلَا كَذُوبًا ثُمَّ دَنَا مِنْ بَعِيرِهِ فَأَخَذَ وَبَرَةً مِنْ سَنَامِهِ فَجَعَلَهَا بَيْنَ أَصَابِعِهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ثُمَّ رَفَعَهَا فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ لَيْسَ لِي مِنْ هَذَا الْفَيْءِ وَلَا هَذِهِ إِلَّا الْخُمُسُ وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ عَلَيْكُمْ فَرُدُّوا الْخِيَاطَ وَالْمَخِيطَ فَإِنَّ الْغُلُولَ يَكُونُ عَلَى أَهْلِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَارًا وَنَارًا وَشَنَارًا فَقَامَ رَجُلٌ مَعَهُ كُبَّةٌ مِنْ شَعَرٍ فَقَالَ إِنِّي أَخَذْتُ هَذِهِ أُصْلِحُ بِهَا بَرْدَعَةَ بَعِيرٍ لِي دَبِرَ قَالَ أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكَ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَّا إِذْ بَلَغَتْ مَا أَرَى فَلَا أَرَبَ لِي بِهَا وَنَبَذَهَا

Esan digu [Abdush Shomad], esan digu [Hammadek, hau da, Ibn Salamah], [Muhammad bin Ishaq], ['Amru bin Syu'aib] [bere aitatik] [bere aitonarengandik] esan digu; Alai sallallaahu 'alaihi wa Salam Hunaingo guduaren egunean ikusi nuen Allahren Mezularia, orduan mezulari bat etorri zitzaion Hawazin lurretik eta esan zuen; 'O Mahoma, benetan nazio eta tribu bat gara, Ala-k eman diguna, Ala ere eman dizu, izan ere, zuk zeuk ikusi dituzun kalamitate eta hondamendiek jo gaituzte'. Beraz, esan zuen: 'Aukeratu zure emazteak ala zure ondasunak ala zure seme-alaben artean? Erantzun zioten: «Gure leinuaren eta gure aberastasunaren artean aukeratu duzue, beraz, gure seme-alabak aukeratu ditugu». Orduan esan zuen: "Niretzat eta Bani Abdul Muthallib-en zatia ere zuretzat da, beraz, eguerdiko otoitza otoitz egiten dudanean, esan: "Izan ere, Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam-en mezulariari babesa eskatzen diogu musulmanei eta musulmanei Allah salla Salam-en mezulariari eta gure seme-alaben arazoetarako". Narratzaileak esan zuen; hala egin zuten. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam-ek esan zuen: "Niretzat eta Abdul Muthallib-en seme-alaben zatia zuretzako da". Muhajirinek esan zuen; 'Eta gure zati bihurtu dena Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam' da. Ansarrek ere esan zuten Muhajirinek esandakoa. 'Uyainah bin Badr esan zuen; 'Ez dago parterik niretzat eta baita Bani Fazarahentzat'. Al Aqra` bin Habis-ek esan zuen: "Ez dago parterik niretzat eta baita Bani Tamimentzat ere". Abbas bin Mirdasek esan zuen; «Ez dago parterik niretzat eta baita Bani Sulaimentzat ere». Al Hayyanek esan zuen; 'Gezurra esan duzu, izan ere, Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wa Salam' izan zen guztia. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salamek esan zuen: 'O herria, itzul iezaiezu haien emazteak eta seme-alabak, beraz, faiaren aberastasunetik zerbait hartu duenak, eman behar dizkidan betebeharrak, sei betebehar ditu, hots; Hau da Allahk fai` altxor hauek ematen dizkigun lehen aldia. Orduan, bere ibilgailuan sartu zen jendea oraindik arazoari zintzilik zegoela, esan zuten; «Partekatu gure aberastasunaren zatia gu guztion artean» Eta oraindik Samura izeneko tokira atzetik eraman zuten txala indarrez ateratzen zuten bitartean. Orduan esan zuen: "Oi, jendea, itzuli iezadazu nire txala, Ala, Tihamah honetan zuhaitzak adina baziren, zalantzarik gabe, zu guztiokin partekatuko dut, eta ez nazazu deitzen gurpil, edo koldar, edo gezurti". Orduan bere gamelutik jaitsi eta bere gameluaren konkorrean zegoen ilea hartu eta erdiko hatz eta hatz erakuslearen artean estutu zuen, gero altxatu eta esan zuen: "Ene herria, egia esan, ez daukat fai'ko altxor honen zatirik txikiena ere, bosnen bat eta bosten bat bakarrik itzuliko zaizue ezik. Beraz, itzul ezazu, orratz bat besterik ez bada ere, izan ere, Ghonimahren ondasunak hartzen dituen traizionatzaile batentzat, Berpizkunde egunean arbuiagarria eta zikindua agertuko da'. Beraz, gizon bat zutitu zen kupula bat zeramala -hari-matza moduko bat- ilez egindakoa, esanez; 'Izan ere, nire gamelu hilaren jarlekua konpontzeko hartu nuen hau'. Esan zuen: "Zuretzako da zatia eta Bani Abdul Muthallibentzat ere". Hala esan zuen gizon batek; 'O Allahren mezularia, benetan dudana, ez dut gehiago behar'. Orduan bota zuen.