At Tawwib

Imam Ahmad : 5308

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يُونُسَ بْنِ خَبَّابٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْفَضْلِ أَوْ ابْنُ الْفَضْلِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ قَاعِدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَتُبْ عَلَيَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الْغَفُورُ حَتَّى عَدَّ الْعَادُّ بِيَدِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ

Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Джәғфәр] беҙгә [Сөғбә] [Юныс бин Хәббәб] һөйләне [Әбүл Фәҙл] йәки [Ибнул Фәҙл] [Ибн Ғүмәр], бер тапҡыр ул Рәсүлуллаһ менән ултырҙы саллаллаһуғәләйһи васалләм һуңынан ул әйтте: «ӘҺФҒӘЛЛӘӘЙӘТӘЛӘЙӘМӘ ТӘҮВӘБУЛ ҒАФУР, -Йә Аллаһ, мине ғәфү ит һәм тәүбәләремде ҡабул ит, Һин тәүбәләрҙе ҡабул итеүсе-'. Шулай итеп, кеше ҡулы менән йөҙ тапҡыр һанай.