Barangsiapa menampar budaknya, kafaratnya adalah memerdekakannya
Imam Ahmad : 5016حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ فِرَاسٍ أَخْبَرَنِي أَبُو صَالِحٍ عَنْ زَاذَانَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ فَدَعَا غُلَامًا لَهُ فَأَعْتَقَهُ ثُمَّ قَالَ مَا لِي فِيهِ مِنْ أَجْرٍ مَا يَسْوَى هَذَا أَوْ يَزِنُ هَذَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ ضَرَبَ عَبْدًا لَهُ حَدًّا لَمْ يَأْتِهِ أَوْ ظَلَمَهُ أَوْ لَطَمَهُ شَكَّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَإِنَّ كَفَّارَتَهُ أَنْ يُعْتِقَهُ
Esan digu [Abdurrahman] [Sufyan] [Firas]-eko [Firas] [Abu Salih] [Zadzan] esan zidan: '[Ibn Umar] ondoan nengoela, bere esklaboa deitu eta aske utzi zuen. Orduan esan zuen: 'Egin nuena ez da hau bezalakoa edo berdina, Allah sallallaahu 'alaihi wasallam'en Mezulariari entzun nion: 'Esklabo bat jipoitzen duenak -zigor gisa- egin ez zuen zerbaitengatik; jo edo zaplazteko -'Abdurrahmanek zalantza egin zuen-, orduan bere kafarah aske uzteko zen'.