Shadaqah dari harta yang dicintai sehingga Umar menyerahkan hasil dari tanah Khaibar untuk shadaqah
Imam Ahmad : 4379
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْمَرَهُ فِيهَا فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُ بِهِ قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا قَالَ فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنْ لَا تُبَاعَ وَلَا تُوهَبَ وَلَا تُوَرَّثَ قَالَ فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ فِيهِ
Na taʻu mai e [Ismaʻil] ia i matou [Ibn 'Aun] mai ia [Nafi'] mai ia [Ibn Umar] na ia fai mai; 'Na maua e Umar se fasi fanua i Khaibar, ona alu lea o ia i le Perofeta o sallallaahu alaihi wasallam ma fesili atu ia te ia mo se taʻitaʻiga i le puleaina, ma faapea atu; 'E iai laʻu fasi fanua i Khaibar ae ou te leʻi mauaina lava se fanua ou te sili atu ona alofa i ai nai lo lena, o le a se mea e te poloaʻi mai ia te aʻu e fai?' Na ia tali mai; 'Afai e te manaʻo ai, e mafai ona e taofia ma avatu i le alofa'. Na faaauau pea Ibn Umar, 'Ona foai atu lea e Umar le togalaau i le alofa, ae le o le faatauina atu, aua le avatu o se meaalofa pe tuufaasolo atu'. Na faaauau pea Ibn Umar, 'Na foai atu foi e Umar i le alofa i e matitiva, aiga, pologa, fi sabilillah, Ibn Sabil ma i latou e asiasi mai. Ma e leai se agasala i le tagata e tausia pe afai na te 'ai i se auala lelei pe fafagaina ana uo e aunoa ma le teuina'.